Τρίτη 21 Αυγούστου 2018

Elecciones FIDE – cambio de mentalidad


De cara a las elecciones de la Federación Internacional de Ajedrez – FIDE, quisiéramos añadir nuestra preocupación por el futuro del mundo blanquinegro, viendo cómo éste mundo se ha convertido al final en un pantanal pesimista y gris.
Después de una pequeña retrospectiva histórica sobre la elección de presidentes en la FIDE y el paso por una época cercana a nosotros, en la cual dominaba una lucha ideológica y política de dominancia entre una u otra superpotencia, con la atracción de cada vez más africanos, asiáticos y demás países a sus respectivos cuarteles, de cualquier manera posible, vivimos el colapso del antiguo orden del mundo, que coincidió con la aparición de Kirsan Ilyumzhinov, quien queriendo o no, representa la época de liquidación de las ideologías.
La erosión de los valores morales y la crisis económica, como consecuencia de los préstamos frenéticos, de la prosperidad artificial y del derroche, coincidieron con el despegue de G. Makropoulos en la escena internacional del ajedrez. Después de todo esto, la característica principal de la época actual, tras el colapso y consecuente derrumbe de las ideologías, es la crisis generalizada que afecta a todos los aspectos y actividades humanas y no solo a la economía, hecho el cual no deja sin afectar al mundo ajedrecístico.
Así pues, hemos decidido, como una pequeña parte de éste mundo, cotejar las experiencias y pensamientos para el debate público necesario en este enfrentamiento electoral, preocupándonos  por el futuro del ajedrez y las principales tendencias de esta área. Si bien el objetivo, en éste caso es la gestión de un órgano colectivo, se observa una tendencia a maximizar las habilidades individuales y la búsqueda de un superhombre, al igual que el tema de la "autoridad de un solo hombre",en un espacio en el que destacan tantas mentes maravillosas.
En este punto hay que decir que el motivo de oposición debe coincidir en  el estancamiento del pantano que  se ve en la FIDE, así como las razones de buen gobierno y la transparencia, o más bien la corrupción, que resultan del régimen, que nada mejor y más innovador nos puede ofrecer en la actualidad, además de la repetición de motivos conocidos, cuyo  objetivo final es el de mantener el liderazgo de cualquier manera mientras que su  ciclo se ha cerrado. Y, para cerrar el ciclo de Campomanes definitivamente, así como escribe característicamente  Leontxo García (El País), «es necesario cambiar la mentalidad de los factores de la FIDE. El tener un presidente diferente en octubre será bueno para el ajedrez si el nuevo equipo no está dañado y si tiene un enfoque profesional sobre cómo promover el ajedrez en todo el mundo. Los nuevos miembros de la junta directiva deben entender cuánto puede el ajedrez contribuir a un mundo mejor (en particular en lo educativo, social y como herramienta terapéutica) si llevan a cabo con honestidad y correctamente su trabajo". Por lo tanto, no podemos pues, más que estar de acuerdo con el texto de la Asociación Profesional de Ajedrez (Association of Chess Proffesionals - ACP) que, en las próximas elecciones ha dicho con razón que "necesitamos un nuevo equipo con diferentes visiones."

En cuanto a nuestro país, podríamos decir, en pocas palabras, es una versión en miniatura de la gran imagen, ya que en Grecia el ajedrez es "la autoridad de un hombre" durante cerca de cuarenta años, con todo lo consiguiente que puede surgir tanto a nivel local así como en el tablero del ajedrez mundial. Opacidad, corrupción y arbitrariedad.
Nos sorprende leer acerca de la "política anticorrupción" y la creación de un "comité de transparencia" por parte de la administración saliente de la FIDE. Los que conocen la política de la administración de G. Makropoulos, entenderán de antemano cuáles son los criterios de selección de los miembros que serán invitados a engrosar el personal del comité de transparencia, para justificar los cientos de miles de dólares que se gastarán en la campaña preelectoral y no en ésta, el gasto de viajes y  donaciones para el desarrollo de distintas asociaciones, y con pesar  vemos una repetición de la obsoleta "Guerra Fría", en el enfoque práctico y de acercamiento con distintas federaciones Africanas y federaraciones de otros países.
Esperamos que la comunidad del ajedrez mundial y los representantes de las federaciones recurran a los últimos treinta años de la administración saliente de la FIDE y decidan pasar  página, confiando en su cultura de ajedrez y en su instinto ajedrecístico, por un futuro mejor en el ajedrez.
Grupo de ajedrecistas griegos

Grecia Central

Σάββατο 28 Απριλίου 2018

Η απορρύθμιση του βιολογικού ρολογιού



Ακολουθώντας τους ρυθμούς της εκτροχιασμένης εποχής μας, με τα χαρακτηριστικά μιας οικονομίας, που έχει επικρατήσει με την κερδοσκοπία εκτός ρυθμιστικού πλαισίου και την κατάργηση της ανάπτυξης με την δημιουργία  πρωτογενούς πλεονάσματος, θα φτάσουμε στις εκφυλιστικές επιρροές της στις υποκείμενες κοινωνικές σχέσεις. Ανάμεσά τους θα συναντήσουμε και το «επίμαχο» ζήτημα που, με προπομπό τα gay parades, βλέπουμε να καταλήγει σε ψηφίσεις συμφώνων συμβίωσης και νομοσχεδίων για την αναδοχή και υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια!
            Ύστερα θα υποστούμε άσκοπα διλήμματα κι αντιπαραθέσεις μεταξύ προοδευτικότητας και συντηρητισμού,  κατηγορίες και συκοφαντήσεις περί της ανωριμότητάς μας ως κοινωνίας, για ν’ αρχίσει για τα καλά το γαϊτανάκι της διαμόρφωσης μιας ευνοϊκής κι υποταγμένης  «κοινής γνώμης» κατά τα κλασσικά πρότυπα, αλλά για πρώτη φορά στην ιστορία τόσο ελεγχόμενη από την πληθώρα των συστημάτων διαχείρισης κι ελέγχου των ανθρώπων. Και καθώς η Ελληνική κυβέρνηση έχει αποκτήσει μια εξειδίκευση σε κυνήγια μαγισσών, που της έχει δώσει το προβάδισμα και το πάνω χέρι στην διαχείριση ξέφρενων καταστάσεων, έχει ήδη αρχίσει να εξαπλώνεται η ιδέα – φάντασμα περί φοβικών και ρατσιστικών αντιλήψεων της Ελληνικής κοινωνίας! Να εξαπολύονται μύδροι, κατά της υποκριτικότητας και του στρουθοκαμηλισμού μας, που κορυφώνονται συντονισμένοι με το επιχείρημα της αριστοκρατικής ελίτ, αυτό της …καταπάτησης των ανθρωπιστικών αξιών!
              Για να μην αναλωθούμε όμως και πάλι στα γνωστά ζητήματα των σύγχρονων ανθρώπινων κοινωνιών  που μαστίζονται από τους πολέμους, τους βομβαρδισμούς και την επιβολή οικονομικών κρίσεων, που καταλήγουν στην ιδιοποίηση των δημοσίων σφαιρών και πόρων και την ενσωμάτωσή τους στην λογική των αγορών, με την βίαιη επιβολή «μεταρρυθμίσεων», θα εστιάσουμε με λίγα λόγια σ’ αυτό καθ’ αυτό  το ζήτημα. Ένα ζήτημα άλλωστε που εμπίπτει στο πλέγμα των «μεταρρυθμίσεων» αυτών, γιατί άλλος λόγος ύπαρξής του δεν υπάρχει.
                Η Ελληνική κοινωνία βέβαια έχει βγάλει τα συμπεράσματά της. Η ανάδειξη λοιπόν θεμάτων ομοφυλοφιλίας σε κυρίαρχη θέση, μέσα στο περιβάλλον που έχει περιγραφεί, έχει οπωσδήποτε δημιουργήσει την υποψία ότι, οι συστημικοί  «yesmen» χρησιμοποιούν τα ομοφυλόφιλα άτομα σε επικίνδυνα παιγνίδια σκοπιμοτήτων, που δυστυχώς καμμία σχέση δεν έχουν με τον σεβασμό προς το πρόσωπό τους.  Πάντως, για την πρόβλεψη και την δημιουργία αναγκών ακόμη και ψευδαισθήσεων υπάρχουν πλέον άφθονα διαδεδομένα εργαλεία που, σε ζωντανό μάλιστα χρόνο, όπως γνωρίζουμε όλοι, ελέγχουν και κατευθύνουν  την καθημερινότητά μας. Σ’ αυτό το ίδιο περιβάλλον όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι ζουν και τα άτομα αυτά και υφίστανται τις  ίδιες πιέσεις και καταναγκασμούς.
                   Αν επεκτείνουμε την αναζήτησή μας σε μεγαλύτερο χώρο και χρόνο θα ξανασυναντήσουμε, καταρχήν, παρόμοια βίαιη προσαρμογή των ανθρώπων σ’ έναν άκρως άνισο κόσμο, όπου τα οφέλη κι η ευημερία συσσωρεύονται και πάλι στα χέρια μιας παντοδύναμης ελίτ. Έχει ξανασυμβεί και συμβαίνει διαρκώς η επινόηση μιας «μηχανής κερδοφορίας» να έχει ως αρχή λειτουργίας της, την απορρύθμιση του ανθρώπινου βιολογικού ρολογιού.Αλλά ακόμη και η αποξένωση από τον αρχετυπικό του κόσμο τον έχει στιγματίσει ανεξίτηλα στο παρελθόν. Με άλλα λόγια, η οικονομική μεγέθυνση και κερδοφορία επεκτείνει κάθε τόσο τα ενδιαφέροντά της στην φύση των ανθρώπων, λεηλατώντας και καταστρέφοντας μοναδικά μοντέλα ύπαρξης, αλλά τούτη τη φορά στόχος είναι το κυρίαρχο αρχετυπικό δίπτυχο Μητέρα- Θεά, Μητέρα-Γή.
                   Στον χώρο αυτό εμπίπτει η υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια, αντιβαίνοντας βάναυσα και τις πολιτικές προάσπισης των δικαιωμάτων του παιδιού, ιδιαίτερα κατά το ευαίσθητο στάδιο της βρεφονηπιακής ηλικίας, τη στιγμή μάλιστα που οι «δεδομένες» κυβερνήσεις στην διεθνή αυτή συγκυρία, δεν δίνουν δεκάρα για την παιδεία.
                      Είναι, λοιπόν, πολύ λυπηρό τα δικαιώματα του παιδιού να γίνονται κομπολόι στα χέρια πολιτικάντηδων που εξυπηρετούν τέτοιου είδους απορρυθμιστικές πολιτικές αλλά και τα ομοφυλόφιλα άτομα να καταλήγουν σ’ αυτή την τραγική κατάσταση, την οποία όμως κανείς δεν πρέπει να αντιμετωπίζει ως θεατής, γιατί κανείς από μας δεν έχει το προνόμιο να εξαιρείται από αυτούς τους σχεδιασμούς.

Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2016

BLACK FRIDAY…


….όπως blackdeath, blacksheep, blackmarket, κτλ και ελληνιστί, Μαύρη Παρασκευή. Με πρώτο μέρος της φράσης το μαύρο, δηλαδή την έλλειψη του φωτός, την απόγνωση, την μιζέρια και την τραγικότητα, όπως αυτήν της μαύρης κωμωδίας.
Όταν όμως αυτό το μαύρο συναντηθεί με την Παρασκευή για να μας χαρίσει ένα αναπάντεχο τριήμερο τότε ποιος μπορεί να αντισταθεί; Στην αντίπερα μάλιστα όχθη του Ατλαντικού, όπου και το λίκνο της άγιας αυτής μέρας, το Black Friday καθιερώθηκε για να προσφέρει μαζί με το Thanksgiving ένα ολόκληρο τετραήμερο αποχής από τις Υπηρεσίες και τα Σχολεία, για να αφιερωθεί… στο shopping! εγκαινιάζοντας μια μεγαλύτερη Χριστουγεννιάτικη αγοραστική περίοδο.
Σταδιακά και με το πέρασμα του χρόνου, το πρόσχημα της μετατροπής σε μαύρο του κόκκινου δείκτη των επιχειρήσεων-στα χρόνια της μεγάλης ύφεσης-γέννησε το shopping ως hobby,που εξελίχτηκε σε shopping therapy, για να καταλήξει η συγκεκριμένη αυτή μέρα στο ελληνικό καλεντάρι, ανάμεσα στους άγιους και στις ημέρες μνήμης του λαού. Μια γιορτή-ύμνος στον καταναλωτισμό, σε πλήρη αρμονία με τις αναδιαρθρώσεις και τα «προαπαιτούμενα» των δανειστών, που κάνοντας το πέρασμά τους μέσα από το εθνικό κοινοβούλιο, θα εφαρμοστούν ως οι νέοι νόμοι της Επαρχίας, όπως και κάθε Επαρχίας της αυτοκρατορίας. Η Μαύρη Παρασκευή όπως κι όσες άλλες ακολουθήσουν, θα καθαγιαστούν για να αποτελέσουν  το συνδετικό υλικό μεταξύ των Επαρχιών, αντικαθιστώντας την Θρησκευτική με την αγοραστική υστερία.  
Βλέποντας τους μαθητές να περιδιαβαίνουν τους εμπορικούς δρόμους εν ώρα σχολείου, περιφέροντας την αθωότητά τους, αναρωτιέται κανείς πόσο πιο χαμηλά μπορεί να πέσει το Υπουργείο  Παιδείας αναδεικνύοντας τον καταναλωτισμό σε υπέρτατο αγαθό, που ως μέρα περισυλλογής του αξίζει μια επίσημη σχολική αργία!
Αλλά δεν ξεχνάμε πως ο πόλεμος κατά των παρελάσεων και των εθνικών εορτών, η αμφισβήτηση ηρωικών προσώπων και το κυνήγι μαγισσών ήταν ο χώρος που εξέθρεψε το κυβερνών κόμμα του κ. Τσίπρα. Άλλο επίπεδο έχει, για παράδειγμα,  ένα Santa Claus parade, με σπόνσορες τις πολυεθνικές και ακόμη περισσότερο ένα Pride parade. Πόσω δε μάλλον ένα Pride Festival, που για σκεφτείτε να συνέπιπτε με μια εθνική μας εορτή!
Και για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, δεν μας εντυπωσιάζει η κατάντια της παιδείας όταν χορηγοί της έχει επιτραπεί να είναι διάφορα Ιδρύματα και εξωθεσμικοί παράγοντες που μοιράζουν μπιχλιμπίδια, καθρεφτάκια και διάφορα βιβλιαράκια στα σχολεία, για να τα μετατρέψουν σε δικά τους φέουδα.
Το μαύρο της Παρασκευής αυτής δεν είναι παρά το χρώμα του σκότους, το blackout  που μας παραπέμπει στο μαύρο της ΕΡΤ, τα μαύρα κατάστιχα και οι μαύρες τρύπες της οικονομίας. Γιατί οι μαύρες μέρες της Ιστορίας έχουν μόνο τα χαρακτηριστικά της καταστροφής.

Κυριακή 22 Μαΐου 2016

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ …



    Ταξιδεύοντας νοσταλγικά με τους στίχους και τις νότες ξεχασμένων τραγουδιών που σημάδεψαν την εποχή τους, ένα καράβι μας γυρίζει πίσω σε ‘κείνα τα άγουρα χρόνια. Τότε που τα «απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας»  μας μάθαιναν πώς κινούνται τα γρανάζια χωρίς να επιτρέπουν λοξοδρομήσεις. Όπως οι μαθηματικοί τύποι και οι κανόνες του Συντακτικού, που τόσο  παίδεψαν τα σχολικά μας χρόνια. Τότε που οι τραγουδοποιοί κι οι ποιητές μας δίδασκαν απαγορευμένους καρπούς της γνώσης, αν και αυτοί είναι η ίδια η ζωή και οι αιτίες που γράφονται οι σελίδες της ιστορίας.
   Οι θολοί καιροί που μεσολάβησαν έδειχναν πως οι κανόνες μπορούν να παρακαμφθούν. Κι ύστερα απ’ αυτό , το άγρυπνο μάτι και η πονηριά μας χάθηκε στους δαίδαλους της γενικότητας και της αοριστίας. Ο χρόνος που κύλησε κατάφερε να θάψει κάτω από την σκόνη του τους στίχους του Νεγρεπόντη και η λογιστική αλχημεία ανέδειξε μια νέα οικονομία, που έτρεφε τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες, τυπολατρικά φροντίζοντας πάνω της να μπολιαστεί, να ξεπεταχθεί και να θεριέψει η σκιώδης οικονομία.
   Θα ήθελα βέβαια να ξανασυναντήσω κάποιους  υμνητές, μιλάω για ανθρώπους της διπλανής πόρτας, που εγκωμίαζαν «την δημιουργική λογιστική» και μη βιαστεί πάλι ο νους σας να προτρέξει στις καταστροφικές θεωρίες «δημιουργικής ασάφειας» και σε αναθέματα για ανθρώπους που δεν ευθύνονται για την κάκιστη διαχείριση της χώρας και τα άθλια δημοσιονομικά, για να αποδείξετε, άλλη μια φορά, την ευπιστία και την βολικότητά σας. Τώρα, μάλιστα, που η οικονομική νομοτέλεια μαζί με τα πράγματα που έβαλε στην θέση τους, έβαλε κι εμάς στη γνωστή θέση πάνω στη γαλέρα. Ενώ όπως είδαμε, τελικά, δεν χρειάστηκε εκείνο το ελικόπτερο γιατί, χωρίς τον νόμο και την δίκη οι πολιτευτάδες, ακόμη κι’ όταν αποτυγχάνουν είναι παρόντες, διαθέτοντας πάντα μια κρυφή κίνηση. Τις εκδουλεύσεις  στην, εξίσου προσοδοφόρα, υψηλή τραπεζική ( Goldman Sachs κτλ) που άλλωστε αποτελεί τον φυσικό τους χώρο.
   Τον προορισμό βέβαια αυτού του ταξιδιού δεν μπορεί παρά να αποτελεί η εικόνα ενός ειδυλλιακού νησιού, από ‘κείνα που για μας μόνο η φαντασία και το όνειρο μπορεί να πλησιάσει. Πρόκειται για ένα από εκείνα τα νησιά των πειρατών όπου έθαβαν τον θησαυρό τους, όπου ακόμη και σήμερα, οι θησαυροί των κλεμμένων  δισεκατομμυρίων και τα λάφυρα, συνεχίζουν να μαντρώνονται,  να ασφαλίζονται και να ξεπλένονται  στις σκοτεινές κι ανώνυμες off-shores αυτών των φορολογικών παραδείσων.
    Αυτό που απομένει σε μας μετά την καταιγίδα είναι η πικρή  γεύση της παραδοχής, ακόμη κι αν πρόκειται για την πιο σκοτεινή και ανεξέλεγκτη όψη του καπιταλισμού, των βασικών κανόνων της πολιτικής οικονομίας  του Νεγρεπόντη κι εκείνο το χαμόγελο του Λουκιανού που παίζει στο πιάνο, καθώς κουνάμε το μαντήλι αποχαιρετώντας τα παιδιά μας.

  Μια λύση η μετανάστευση                                                                                                                       για μένα απελπισίας