Η κυβέρνηση πρόκειται να προωθήσει τον Δεκέμβρη στη Βουλή των Ελλήνων , νομοσχέδιο για την κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξ/πολης και να διασαφηνίσει την συμφωνία διέλευσης, τους όρους συνεργασίας της ιδιοκτήτριας εταιρείας με τα κράτη ( δηλαδή τους διάφορους ομίλους εταιρειών) τις φορολογικές καταβολές , τα τέλη, τις αποζημιώσεις κτλ.
Ο Δήμος Αλεξ/πολης , επί του παρόντος, υποστηρίζει ότι για ένα θέμα εθνικής σημασίας δεν γίνονται δημοψηφίσματα ! Η τοπική κοινωνία αντιδρά και ζητά την διενέργεια δημοψηφίσματος γιατί πρόκειται για ένα θέμα με επιπτώσεις σε πολλά επίπεδα. Τουρισμός, αλιεία, γεωργία και κτηνοτροφία, υγεία πολιτών, καταπάτηση Συμβάσεων Ramsar, Natura για την προστασία της άγριας φύσης, εθνική ασφάλεια , πετρελαιοκηλίδες, επιμόλυνση Αιγαίου από το έρμα των tankers κτλ.
Αναμφιβόλως , εθνικής σημασίας οι επιπτώσεις.
Κάποιοι «ειδικοί» βέβαια λένε ότι οι χώρες που θα φιλοξενήσουν πετρελαιαγωγό ωφελούνται με την φορολογία επί των εγκαταστάσεων ( διυλιστήρια, terminals , depots κτλ). Ξεχνούν όμως να αναφέρουν την διαφθορά που συνοδεύει το μαύρο χρήμα, τους γνωστούς διαδρόμους που χρησιμοποιεί , ( υπόθεση Siemens κτλ ) και σε ποιών τις τσέπες καταλήγει. Εξάλλου , το χρήμα δεν λειτουργεί αναστρέψιμα στις φυσικές καταστροφές.
Τι ακριβώς θα κάνουν οι εκπρόσωποι της Βουλής ;
Θα επικυρώσουν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες τις εταιρείας TRANSBALKAN PIPELINE B.V. η οποία θα σχεδιάσει , θα κατασκευάσει και θα λειτουργήσει τον εν λόγω αγωγό. Ας δούμε και την σύνθεσή της : TRANSNEFT, ROSNEFT και λοιπές ρωσικές εταιρείες , μέτοχοι του 51% ! Βουλγαρία 24,5% , LATSIS GROUP και λοιποί 23,5% και η Ελληνική Κυβέρνηση 1% ! και χωρίς να προβλέπεται ανάμειξή της στη λειτουργία της εταιρείας του αγωγού.
Προβλεπόμενη δυναμικότητα του εγχειρήματος ; 800.000 βαρέλια ημερησίως, που φυσικά θα διασχίζουν το Αιγαίο, την ανά την υφήλιο πολυδιαφημισμένη θάλασσά μας. Σποράδες , Κυκλάδες και λοιποί παραδείσιοι τόποι διακοπών προετοιμαστείτε.
Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009
ΣΤΑΓΟΝΑ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ
Η τεράστια οικολογική καταστροφή σε εξέδρα εξόρυξης πετρελαίου με την εκτός ελέγχου φωτιά και την μεγάλη διαρροή πετρελαίου και φυσικού αερίου , επί εβδομάδες , στην θαλάσσια περιοχή βορειοδυτικά της Αυστραλίας , προβληματίζει κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Η ιδιοκτήτρια εταιρεία έχει δαπανήσει πάνω από 200 εκατομμύρια δολάρια για να σταματήσει τη διαρροή ρίχνοντας ειδική λάσπη χωρίς αποτέλεσμα, ενώ έχουν χυθεί στη θάλασσα εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου .
Το ζήτημα δεν είναι φυσικά το χρηματικό ποσό αλλά το μη αναστρέψιμο αποτέλεσμα. Η κάθε ρυπογόνα ιδιοκτήτρια εταιρεία – γιατί δεν μιλάμε για φυσικά πρόσωπα , επώνυμους ανθρώπους όπως όλοι εμείς οι επώνυμοι πολίτες – δηλώνει , δια στόματος του υπεύθυνου του Τομέα περιβάλλοντος , ιδιαίτερα ευαίσθητη στα περιβαλλοντικά θέματα. ( ειδικά προ εγκατάστασης ). Εγγυάται ότι , ούτε μια σταγόνα πετρελαίου , κυανίου κτλ δεν πρόκειται να χυθεί στον ωκεανό . Θα μας καθησυχάσει δε περιγράφοντας τον υπερσύγχρονης τεχνολογίας εξοπλισμό των εγκαταστάσεων για την προστασία των ανθρώπων και του περιβάλλοντος καθώς και την δυνατότητα διαχείρισης κρισίμων καταστάσεων.
Ο εν λόγω τομεάρχης γνωρίζει πολύ καλά τη δουλειά του και θα λέγαμε ότι και οι σπουδές του σίγουρα ακριβοπληρώθηκαν στο Harvard ή σε κάποιο «εγκεκριμένο» ίδρυμα.
Ούτε λόγος να γίνεται βέβαια όταν οι επιχειρήσεις πραγματοποιούνται στη Βουλγαρία ( υπόθεση Χρυσωρυχείου Κρτζαλι ) ή σε κάποια τριτοκοσμική χώρα.
Εκεί δεν υπάρχει η επίφαση καμίας ευαισθησίας και μπορούν να χρησιμοποιούνται πεπαλαιωμένες μέθοδοι, για χαμηλότερο κόστος παραγωγής. Θα λέγαμε μάλιστα ότι κάποιες περιοχές καθοδηγούνται στην τριτοκοσμικότητα και, για να αποτυπώσω σωστότερα την περιοχή μας στην Βαλκανιοποίηση , όπου η ανθρώπινη αξία θεωρείται κατώτερη και τον κατατεμαχισμένο τόπο τραβάει ο ένας από δω κι ο άλλος από κει για να τον κάνει προτεκτοράτο του.
Μπορούμε εμείς οι μικροί να κρίνουμε το μέγεθος αυτών των ανθρώπων , να αμφισβητήσουμε τα έργα των εταιρειών και τα επενδυτικά τους σχέδια όταν υποβαθμίζουν την ζωή μας ;
Κατά πρώτον το δίκαιο και η νίκη δεν ανήκουν αποκλειστικά στον ογκωδέστερο των αντιπάλων και από την άλλη η Δημοκρατία καθορίζει ότι κάθε αιρετός εκπρόσωπος
( Νομάρχης , Δήμαρχος , πολιτευτής κλπ, υπηρετεί το κοινό συμφέρον του τόπου και της πολιτείας. Οι εν λόγω εκπρόσωποι δεν είναι υπάλληλοι πολυεθνικών για να υποχρεώνονται στην αποδοχή των σχεδίων τους παρά αγωνίζονται για να λύσουν προβλήματα του τόπου τους στο πλευρό των πολιτών. Επομένως η δύναμή μας είναι μεγάλη.
Στην περίπτωση που έχουν επιλέξει τον εύκολο δρόμο ζωής , της υποχώρησης του χρηματισμού και της αποφυγής της σύγκρουσης όταν οι συνθήκες το απαιτούν, τότε πλέον κυριαρχεί η αναρχία.
Σε ότι αφορά τον περίφημο πετρελαιαγωγό , υποθέτω ότι το θέμα έχει μπει προσωρινά στο ψυγείο , με την πρόωρη απόσυρση του πρωθυπουργού και την αλλαγή κυβέρνησης . Επειδή όμως οι πολιτικοί οδήγησαν την Ελλάδα στο σημερινό χάλι ( οικονομική και ηθική εξαθλίωση ) και τα οικονομικά ανταλλάγματα είναι προκλητικά, οι πολίτες δεν πρέπει να εφησυχάζουμε ποτέ……..
Το ζήτημα δεν είναι φυσικά το χρηματικό ποσό αλλά το μη αναστρέψιμο αποτέλεσμα. Η κάθε ρυπογόνα ιδιοκτήτρια εταιρεία – γιατί δεν μιλάμε για φυσικά πρόσωπα , επώνυμους ανθρώπους όπως όλοι εμείς οι επώνυμοι πολίτες – δηλώνει , δια στόματος του υπεύθυνου του Τομέα περιβάλλοντος , ιδιαίτερα ευαίσθητη στα περιβαλλοντικά θέματα. ( ειδικά προ εγκατάστασης ). Εγγυάται ότι , ούτε μια σταγόνα πετρελαίου , κυανίου κτλ δεν πρόκειται να χυθεί στον ωκεανό . Θα μας καθησυχάσει δε περιγράφοντας τον υπερσύγχρονης τεχνολογίας εξοπλισμό των εγκαταστάσεων για την προστασία των ανθρώπων και του περιβάλλοντος καθώς και την δυνατότητα διαχείρισης κρισίμων καταστάσεων.
Ο εν λόγω τομεάρχης γνωρίζει πολύ καλά τη δουλειά του και θα λέγαμε ότι και οι σπουδές του σίγουρα ακριβοπληρώθηκαν στο Harvard ή σε κάποιο «εγκεκριμένο» ίδρυμα.
Ούτε λόγος να γίνεται βέβαια όταν οι επιχειρήσεις πραγματοποιούνται στη Βουλγαρία ( υπόθεση Χρυσωρυχείου Κρτζαλι ) ή σε κάποια τριτοκοσμική χώρα.
Εκεί δεν υπάρχει η επίφαση καμίας ευαισθησίας και μπορούν να χρησιμοποιούνται πεπαλαιωμένες μέθοδοι, για χαμηλότερο κόστος παραγωγής. Θα λέγαμε μάλιστα ότι κάποιες περιοχές καθοδηγούνται στην τριτοκοσμικότητα και, για να αποτυπώσω σωστότερα την περιοχή μας στην Βαλκανιοποίηση , όπου η ανθρώπινη αξία θεωρείται κατώτερη και τον κατατεμαχισμένο τόπο τραβάει ο ένας από δω κι ο άλλος από κει για να τον κάνει προτεκτοράτο του.
Μπορούμε εμείς οι μικροί να κρίνουμε το μέγεθος αυτών των ανθρώπων , να αμφισβητήσουμε τα έργα των εταιρειών και τα επενδυτικά τους σχέδια όταν υποβαθμίζουν την ζωή μας ;
Κατά πρώτον το δίκαιο και η νίκη δεν ανήκουν αποκλειστικά στον ογκωδέστερο των αντιπάλων και από την άλλη η Δημοκρατία καθορίζει ότι κάθε αιρετός εκπρόσωπος
( Νομάρχης , Δήμαρχος , πολιτευτής κλπ, υπηρετεί το κοινό συμφέρον του τόπου και της πολιτείας. Οι εν λόγω εκπρόσωποι δεν είναι υπάλληλοι πολυεθνικών για να υποχρεώνονται στην αποδοχή των σχεδίων τους παρά αγωνίζονται για να λύσουν προβλήματα του τόπου τους στο πλευρό των πολιτών. Επομένως η δύναμή μας είναι μεγάλη.
Στην περίπτωση που έχουν επιλέξει τον εύκολο δρόμο ζωής , της υποχώρησης του χρηματισμού και της αποφυγής της σύγκρουσης όταν οι συνθήκες το απαιτούν, τότε πλέον κυριαρχεί η αναρχία.
Σε ότι αφορά τον περίφημο πετρελαιαγωγό , υποθέτω ότι το θέμα έχει μπει προσωρινά στο ψυγείο , με την πρόωρη απόσυρση του πρωθυπουργού και την αλλαγή κυβέρνησης . Επειδή όμως οι πολιτικοί οδήγησαν την Ελλάδα στο σημερινό χάλι ( οικονομική και ηθική εξαθλίωση ) και τα οικονομικά ανταλλάγματα είναι προκλητικά, οι πολίτες δεν πρέπει να εφησυχάζουμε ποτέ……..
Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2009
Το κριτήριο της Αρετής
Λέγεται ότι, η Μακεδονία λόγω θέσης αποτελεί κλειδί για την Βαλκανική και όποιος το κατέχει ελέγχει τα Βαλκάνια. Η νεοεκλεγείσα Ελληνική κυβέρνηση έσπευσε να υποβαθμίσει το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης σε Γενική Γραμματεία , αντί κάποιου μέτρου λόγου χάριν , της μεταφοράς της πρωτεύουσας στην Βόρεια Ελλάδα – πρακτική διεθνώς αποδεκτή κι εφαρμοσμένη- με σκοπό την μετατόπιση του κέντρου βάρους μιας χώρας . Ας κάνουμε λοιπόν μια ιστορική προσέγγιση αυτού του χώρου.
Πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων και γραπτών μνημείων που αφορούν την Μακεδονία παραπέμπουν στον Ελληνισμό. Παιδαγωγός του Αλέξανδρου υπήρξε ο Αριστοτέλης , ωστόσο θα επιλέξω να σταθώ σε ένα απόσπασμα από τον όρκο του Αλέξανδρου σε συμπόσιο ενώπιον 9.000 αξιωματούχων κάθε φυλής , Ελλήνων, Μήδων, Περσών, κτλ, το 324 π.χ. εις Ωπήν. «Δεν με ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν. Τους καταμερίζω με ένα και μόνο κριτήριο: την αρετή. Για μένα κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας χειρότερος από βάρβαρο……»
Η Μακεδονία έπαψε να υπάρχει ως κράτος όταν κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους το 168 πχ. Οι Σλάβοι και οι Βούλγαροι εγκαταστάθηκαν κατά τον 7ο αιώνα μ.Χ. στα εδάφη της
( εξελληνισμένης και εκχριστιανισμένης) Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που οι ιστορικοί ονομάζουν Βυζαντινή. Το 1014 ο αιμοσταγής Βασίλειος, ο επονομαζόμενος Βουλγαροκτόνος, συνέτριψε τους Βούλγαρους και μπήκε θριαμβευτής στην πρωτεύουσα του κράτους τους, Οχρίδα. Όσο αφορά την επεκτατική ορμή των Σέρβων , την διείσδυση τους στα νότια της Ελληνικής επικράτειας και την φιλοδοξία του Στέφανου Ντούσαν να υποκαταστήσει τον Βυζαντινό αυτοκράτορα, το τέλος δόθηκε από τους Οθωμανούς που πέρασαν στην Ευρώπη και κατέλυσαν όχι μόνο το Σερβικό και Βουλγαρικό κράτος αλλά και το δεσποτάτο της Ηπείρου, το δουκάτο των Αθηνών, την Κων/λη κτλ.
Κατά το ταξίδι του ανά την Οθωμανική Βαλκανική το 1844, ο Ρώσος επιστήμονας Βίκτωρ Γκριγκόροβιτς, αφηγείται ότι κατέστη αδύνατο να συναντήσει έναν άνθρωπο να εννοεί την Σλαβική γραφή στην Οχρίδα !Αντιθέτως, λέει, πολλοί ήταν εξασκημένοι στην ανάγνωση Ελληνικών βιβλίων. Η διαπίστωση αυτή βέβαια δεν είναι άξια απορίας γιατί γνωρίζουμε ότι η διαφώτιση ξεκίνησε από Έλληνες λογίους του Βυζαντίου καθώς και τον εξίσου σημαντικό ρόλο των Ελλήνων της διασποράς, πολλοί εξ’ αυτών Βλάχοι στην καταγωγή μα πιστοί στον Ελληνισμό, οι γνωστοί ευεργέτες οι οποίοι ίδρυσαν μεγάλο αριθμό εκπαιδευτηρίων παρθεναγωγείων πολιτιστικών ιδρυμάτων κτλ που συνετέλεσαν στο υψηλό πολιτιστικό επίπεδο των Ελλήνων.
Εν’ όψει της κατάρρευσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, πλήθος περιηγητών – απεσταλμένων των Μεγάλων Δυνάμεων – εκτός του. κ. Γκριγκόροβιτς, περιδιάβαιναν την Βαλκανική καταγράφοντας πληθυσμούς δεδομένα και πληροφορίες. Ως αποτέλεσμα της κινητικότητας θα προκύψει : ο πανσλαβισμός, η αναγνώριση της Βουλγαρικής Εξαρχείας το 1870 ( οι υπήκοοι συνυπήρχαν χωρισμένοι κατά θρησκεία σε Μιλέτια, Αρμενικό, Ελληνορθόδοξο κλπ), η πραξικοπηματική προσάρτηση της Ανατολικής Ρωμυλίας στο Βουλγαρικό κράτος το 1885 κτλ. Το Βουλγαρικό έθνος θα ξυπνήσει από έναν βαθύ λήθαργο αιώνων για να συγκρουστεί με το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο όχι άδικα καθώς γνωρίζουμε τον καταδυναστευτικό ρόλο των Φαναριωτών και του Πατριαρχείου. Βούλγαροι εθνικιστές άρχισαν να δημιουργούν επαναστατικές ομάδες με σκοπό τον εκβουλγαρισμό της Μακεδονίας και της Θράκης. Απειλούσαν τους Πατριαρχικούς παπάδες , δασκάλους , προεστούς να δηλώσουν «Εξαρχικοί» . Μια τέτοια εθνικιστική αντίδραση βέβαια εξυπηρετούσε και την Υψηλή Πύλη , παραπέμποντας στην τακτική «διαίρει και βασίλευε». Το 1893 ιδρύθηκε Ρωσικό προξενείο στα Σκόπια αποβλέποντας στον έλεγχο των κινήσεων του Αυστριακού προξένου. ( λόγω αναταραχών ανάμεσα στους Έλληνες και τους Σέρβους των Σκοπίων ) με απώτερο στόχο την έξοδο στο λιμάνι της Θεσ/κης. Το ίδιο έτος δημιουργήθηκε η Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση με το σύνθημα : «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες» ! Χρονικά βρισκόμαστε στην εποχή που σκιαγράφησε η Πηνελόπη Δέλτα «Στα μυστικά του Βάλτου» με τους Κομιτατζήδες τους πράκτορες των μεγάλων δυνάμεων και το Ελληνικό αντάρτικο κίνημα ( στο οποίο συμμετείχαν ακόμη και σλαβόφωνοι - Γραικομάνοι - Έλληνες – που αγωνίζονταν για την διατήρηση της Ελληνικότητας της Μακεδονίας. Η σύγκρουση για την διεκδίκηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου χώρου εν’ όψη της κατάρρευσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ήταν σφοδρή και αιματηρή. Τότε αναγκάστηκε η Ελλάδα να στείλει κρυφά μια ομάδα αξιωματικών του Ελληνικού στρατού, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Παύλος Μελάς.
Το 1934 η Σοβιετική Ένωση θα βαφτίσει τον λαό της Μακεδονίας «Μακεδονική Εθνότητα» και θα προκύψει « το Κ.Κ. Μακεδονίας» με σκοπό να αποσπάσει την πλειονότητα του πληθυσμού από την επιρροή της Βουλγαρίας. Δεν θα αργήσουν να φανούν οι ηγεμονιστικές διαθέσεις των Γιουγκοσλάβων ηγετών. Ο Τίτο μάλιστα θα κατηγορήσει τους Έλληνες μαχητές του Ε.ΛΑ.Σ. ότι αρνούνται την ύπαρξη κοινού Βαλκανικού στρατηγείου , γιατί έχουν υποταγεί στους Άγγλους ! Εν μία νυχτί θα δημιουργηθεί η «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας» ως μέλος της Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και ιδού ποια ήταν η αντίδραση του υφυπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ το Δεκέμβρη του 1944 ! «…….. η κυβέρνησή μου θεωρεί ότι οι αναφορές σε μακεδονικό έθνος , μακεδονική πατρίδα ή μακεδονική εθνική συνείδηση , συνιστούν αδικαιολόγητη δημαγωγία χωρίς να αντιπροσωπεύουν κάποια εθνική ή πολιτική πραγματικότητα……» .
Όταν καταρρεύσει το «σοσιαλιστικό» στρατόπεδο και διαλυθεί η Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας , αλλού ομαλά και αλλού με την επέμβαση της νατοϊκής μηχανής , οι ΗΠΑ κάνοντας επανεκτίμηση θέσης θα αναγνωρίσουν το κράτος «Μακεδονία» !
Γιατί τώρα μπορούν αυτοί να ελέγχουν τα Βαλκάνια , ουσιαστικά δηλαδή οι πολυεθνικές και να φέρουν σε πέρας ενεργειακά και λοιπά projects.
Ο εθνικισμός δίνει άλλη διάσταση στα πράγματα, ενώ ο καταλυτικός ρόλος της Ιστορίας με μέθοδο και λογική, είναι ένα εργαλείο στα χέρια του ανθρώπου για την κατανόηση του κοινωνικού γίγνεσθαι και την εξαγωγή συμπερασμάτων και γενικών αληθειών.
Δεν είναι μουσειακό είδος, όπως κάποιοι θα ήθελαν .
Πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων και γραπτών μνημείων που αφορούν την Μακεδονία παραπέμπουν στον Ελληνισμό. Παιδαγωγός του Αλέξανδρου υπήρξε ο Αριστοτέλης , ωστόσο θα επιλέξω να σταθώ σε ένα απόσπασμα από τον όρκο του Αλέξανδρου σε συμπόσιο ενώπιον 9.000 αξιωματούχων κάθε φυλής , Ελλήνων, Μήδων, Περσών, κτλ, το 324 π.χ. εις Ωπήν. «Δεν με ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν. Τους καταμερίζω με ένα και μόνο κριτήριο: την αρετή. Για μένα κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας χειρότερος από βάρβαρο……»
Η Μακεδονία έπαψε να υπάρχει ως κράτος όταν κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους το 168 πχ. Οι Σλάβοι και οι Βούλγαροι εγκαταστάθηκαν κατά τον 7ο αιώνα μ.Χ. στα εδάφη της
( εξελληνισμένης και εκχριστιανισμένης) Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που οι ιστορικοί ονομάζουν Βυζαντινή. Το 1014 ο αιμοσταγής Βασίλειος, ο επονομαζόμενος Βουλγαροκτόνος, συνέτριψε τους Βούλγαρους και μπήκε θριαμβευτής στην πρωτεύουσα του κράτους τους, Οχρίδα. Όσο αφορά την επεκτατική ορμή των Σέρβων , την διείσδυση τους στα νότια της Ελληνικής επικράτειας και την φιλοδοξία του Στέφανου Ντούσαν να υποκαταστήσει τον Βυζαντινό αυτοκράτορα, το τέλος δόθηκε από τους Οθωμανούς που πέρασαν στην Ευρώπη και κατέλυσαν όχι μόνο το Σερβικό και Βουλγαρικό κράτος αλλά και το δεσποτάτο της Ηπείρου, το δουκάτο των Αθηνών, την Κων/λη κτλ.
Κατά το ταξίδι του ανά την Οθωμανική Βαλκανική το 1844, ο Ρώσος επιστήμονας Βίκτωρ Γκριγκόροβιτς, αφηγείται ότι κατέστη αδύνατο να συναντήσει έναν άνθρωπο να εννοεί την Σλαβική γραφή στην Οχρίδα !Αντιθέτως, λέει, πολλοί ήταν εξασκημένοι στην ανάγνωση Ελληνικών βιβλίων. Η διαπίστωση αυτή βέβαια δεν είναι άξια απορίας γιατί γνωρίζουμε ότι η διαφώτιση ξεκίνησε από Έλληνες λογίους του Βυζαντίου καθώς και τον εξίσου σημαντικό ρόλο των Ελλήνων της διασποράς, πολλοί εξ’ αυτών Βλάχοι στην καταγωγή μα πιστοί στον Ελληνισμό, οι γνωστοί ευεργέτες οι οποίοι ίδρυσαν μεγάλο αριθμό εκπαιδευτηρίων παρθεναγωγείων πολιτιστικών ιδρυμάτων κτλ που συνετέλεσαν στο υψηλό πολιτιστικό επίπεδο των Ελλήνων.
Εν’ όψει της κατάρρευσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, πλήθος περιηγητών – απεσταλμένων των Μεγάλων Δυνάμεων – εκτός του. κ. Γκριγκόροβιτς, περιδιάβαιναν την Βαλκανική καταγράφοντας πληθυσμούς δεδομένα και πληροφορίες. Ως αποτέλεσμα της κινητικότητας θα προκύψει : ο πανσλαβισμός, η αναγνώριση της Βουλγαρικής Εξαρχείας το 1870 ( οι υπήκοοι συνυπήρχαν χωρισμένοι κατά θρησκεία σε Μιλέτια, Αρμενικό, Ελληνορθόδοξο κλπ), η πραξικοπηματική προσάρτηση της Ανατολικής Ρωμυλίας στο Βουλγαρικό κράτος το 1885 κτλ. Το Βουλγαρικό έθνος θα ξυπνήσει από έναν βαθύ λήθαργο αιώνων για να συγκρουστεί με το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο όχι άδικα καθώς γνωρίζουμε τον καταδυναστευτικό ρόλο των Φαναριωτών και του Πατριαρχείου. Βούλγαροι εθνικιστές άρχισαν να δημιουργούν επαναστατικές ομάδες με σκοπό τον εκβουλγαρισμό της Μακεδονίας και της Θράκης. Απειλούσαν τους Πατριαρχικούς παπάδες , δασκάλους , προεστούς να δηλώσουν «Εξαρχικοί» . Μια τέτοια εθνικιστική αντίδραση βέβαια εξυπηρετούσε και την Υψηλή Πύλη , παραπέμποντας στην τακτική «διαίρει και βασίλευε». Το 1893 ιδρύθηκε Ρωσικό προξενείο στα Σκόπια αποβλέποντας στον έλεγχο των κινήσεων του Αυστριακού προξένου. ( λόγω αναταραχών ανάμεσα στους Έλληνες και τους Σέρβους των Σκοπίων ) με απώτερο στόχο την έξοδο στο λιμάνι της Θεσ/κης. Το ίδιο έτος δημιουργήθηκε η Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση με το σύνθημα : «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες» ! Χρονικά βρισκόμαστε στην εποχή που σκιαγράφησε η Πηνελόπη Δέλτα «Στα μυστικά του Βάλτου» με τους Κομιτατζήδες τους πράκτορες των μεγάλων δυνάμεων και το Ελληνικό αντάρτικο κίνημα ( στο οποίο συμμετείχαν ακόμη και σλαβόφωνοι - Γραικομάνοι - Έλληνες – που αγωνίζονταν για την διατήρηση της Ελληνικότητας της Μακεδονίας. Η σύγκρουση για την διεκδίκηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου χώρου εν’ όψη της κατάρρευσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ήταν σφοδρή και αιματηρή. Τότε αναγκάστηκε η Ελλάδα να στείλει κρυφά μια ομάδα αξιωματικών του Ελληνικού στρατού, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Παύλος Μελάς.
Το 1934 η Σοβιετική Ένωση θα βαφτίσει τον λαό της Μακεδονίας «Μακεδονική Εθνότητα» και θα προκύψει « το Κ.Κ. Μακεδονίας» με σκοπό να αποσπάσει την πλειονότητα του πληθυσμού από την επιρροή της Βουλγαρίας. Δεν θα αργήσουν να φανούν οι ηγεμονιστικές διαθέσεις των Γιουγκοσλάβων ηγετών. Ο Τίτο μάλιστα θα κατηγορήσει τους Έλληνες μαχητές του Ε.ΛΑ.Σ. ότι αρνούνται την ύπαρξη κοινού Βαλκανικού στρατηγείου , γιατί έχουν υποταγεί στους Άγγλους ! Εν μία νυχτί θα δημιουργηθεί η «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας» ως μέλος της Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και ιδού ποια ήταν η αντίδραση του υφυπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ το Δεκέμβρη του 1944 ! «…….. η κυβέρνησή μου θεωρεί ότι οι αναφορές σε μακεδονικό έθνος , μακεδονική πατρίδα ή μακεδονική εθνική συνείδηση , συνιστούν αδικαιολόγητη δημαγωγία χωρίς να αντιπροσωπεύουν κάποια εθνική ή πολιτική πραγματικότητα……» .
Όταν καταρρεύσει το «σοσιαλιστικό» στρατόπεδο και διαλυθεί η Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας , αλλού ομαλά και αλλού με την επέμβαση της νατοϊκής μηχανής , οι ΗΠΑ κάνοντας επανεκτίμηση θέσης θα αναγνωρίσουν το κράτος «Μακεδονία» !
Γιατί τώρα μπορούν αυτοί να ελέγχουν τα Βαλκάνια , ουσιαστικά δηλαδή οι πολυεθνικές και να φέρουν σε πέρας ενεργειακά και λοιπά projects.
Ο εθνικισμός δίνει άλλη διάσταση στα πράγματα, ενώ ο καταλυτικός ρόλος της Ιστορίας με μέθοδο και λογική, είναι ένα εργαλείο στα χέρια του ανθρώπου για την κατανόηση του κοινωνικού γίγνεσθαι και την εξαγωγή συμπερασμάτων και γενικών αληθειών.
Δεν είναι μουσειακό είδος, όπως κάποιοι θα ήθελαν .
Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2009
ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Ο ορθολογισμός είναι ότι πιο σπουδαίο κληροδότησε η αρχαία Ελληνική σκέψη στην Ευρωπαϊκή . Γνήσιος εκπρόσωπος του Γαλλικού διαφωτισμού ανάμεσα σε άλλους και ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ, επηρέασε τους πρωτεργάτες της Γαλλικής Επανάστασης για να καταρρεύσει η Φεουδαρχία. Οι ιδέες του εντάσσονται στην κλασσική ευρωπαϊκή σκέψη και αποτελούν τον θεμέλιο λίθο της Δημοκρατικής παράδοσης. Δεν θα ήταν άδικο αν τον αποκαλούσαμε πατριάρχη της Αστικής Δημοκρατίας. Τον μισούν θανάσιμα όλοι οι αντιδραστικοί της οικουμένης γιατί φοβούνται τον ορθολογισμό που βάζει τα πράγματα στην σωστή τους θέση. Ας ακολουθήσουμε λίγο την σκέψη του . «………. το πέρασμα από την φυσική στην πολιτική κατάσταση όπου δηλαδή το άτομο, απαρνείται την φυσική του ανεξαρτησία και γίνεται πολίτης , απολαμβάνοντας την νομική και ηθική ισότητα, επιτελείται με το κοινωνικό συμβόλαιο. Οι νόμοι του κράτους είναι οι όροι αυτής της σύμβασης και ένα κράτος έχει δημοκρατία όταν διέπεται από νόμους , γιατί μόνο τότε κυβερνά το κοινό συμφέρον . Όσο καλύτερα συγκροτημένο είναι ένα κράτος τόσο περισσότερο απασχολούν την σκέψη των πολιτών τα κοινά. Όταν πάψουν τα κοινά να είναι η κύρια μέριμνα των πολιτών και νοιάζονται μόνο να γεμίσουν το πουγκί τους τότε το κράτος βρίσκεται στα πρόθυρα της καταστροφής………»
Συνεχίζει αντιπαραθέτοντας τις αρχαίες δημοκρατίες όπου όλα ήταν βαλμένα στα σωστά μέτρα. Σε κείνους τους σοφούς λαούς, λέει , ήταν παράλογη η ιδέα των αντιπροσώπων . Ο λαός δεν είχε αντιπρόσωπο ούτε καν στη πολυάνθρωπη Ρώμη. Στην Αθήνα ο λαός δεν έπαυσε ποτέ να συγκεντρώνεται στην αγορά. Απευθυνόταν λοιπόν στους συμπατριώτες του λέγοντας ότι σε αντίθεση με τους Έλληνες νοιάζονται πιο πολύ για το πόσα θα κερδίσουν παρά για την ελευθερία τους.
Πώς δεν φοβούνται τόσο την σκλαβιά όσο την φτώχεια. Τονίζει δε ότι η δημοκρατία δεν μπορεί ποτέ να είναι τέλεια. και ότι στην πραγματικότητα οι νόμοι είναι πάντοτε ωφέλιμοι στους κατέχοντες και καταστρεπτικοί για όσους δεν έχουν τίποτα.
« Κανένας πολίτης δεν πρέπει να είναι τόσο πλούσιος που να μπορεί να εξαγοράζει κάποιον άλλο αλλά και κανείς τόσο φτωχός που να αναγκάζεται να πουλιέται.»
Κάποιοι βιάστηκαν να μιλήσουν για το «Τέλος της Ιστορίας» θεωρώντας ότι ο άνθρωπος βρήκε επιτέλους το τελικό του προορισμό μέσα σε μια νέα τάξη πραγμάτων , σε ένα ισοπεδωτικό αλαλούμ παγκοσμιοποίησης , όπου τα think tanks δουλεύουν πυρετωδώς επικεντρωμένα στο κέρδος και όχι στον άνθρωπο.
Εχθρός τους ο ορθολογισμός. Αν κυριαρχούσε ο ορθολογισμός τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά για την ζωή των πολιτών του κόσμου. Η δημοκρατία , ως έννοια με περιεχόμενο ,δεν πρέπει να αφήνεται στην τύχη της.
Λόγω επικαιρότητας των βουλευτικών εκλογών , της αντιπροσωπευτικής μας δημοκρατίας, υπογραμμίζω αυτά που έγραψε ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ για τους εντολοδόχους βουλευτές, ότι η φυσική παρουσία του λαού σε μαζικές συγκεντρώσεις ακυρώνει αυτομάτως την ύπαρξή τους και, ότι νόμος που δεν έχει επικυρώσει ο λαός δεν είναι καν νόμος . Οι εκλογές προφανώς δεν θα λύσουν κανένα πρόβλημα της κοινωνίας μας. Πρέπει όλοι εμείς οι πολίτες , η διανόηση που κατέχει την γνώση και όσοι βουλευτές πραγματικά ενδιαφέρονται να εκπροσωπήσουν την κοινή γνώμη
( σημειωτέον ότι άριστοι υπάρχουν σε όλα τα κόμματα ) με εργαλείο το ορθολογισμό να βγάλουμε την Ελλάδα και την κοινωνία μας από το αδιέξοδο.
Συνεχίζει αντιπαραθέτοντας τις αρχαίες δημοκρατίες όπου όλα ήταν βαλμένα στα σωστά μέτρα. Σε κείνους τους σοφούς λαούς, λέει , ήταν παράλογη η ιδέα των αντιπροσώπων . Ο λαός δεν είχε αντιπρόσωπο ούτε καν στη πολυάνθρωπη Ρώμη. Στην Αθήνα ο λαός δεν έπαυσε ποτέ να συγκεντρώνεται στην αγορά. Απευθυνόταν λοιπόν στους συμπατριώτες του λέγοντας ότι σε αντίθεση με τους Έλληνες νοιάζονται πιο πολύ για το πόσα θα κερδίσουν παρά για την ελευθερία τους.
Πώς δεν φοβούνται τόσο την σκλαβιά όσο την φτώχεια. Τονίζει δε ότι η δημοκρατία δεν μπορεί ποτέ να είναι τέλεια. και ότι στην πραγματικότητα οι νόμοι είναι πάντοτε ωφέλιμοι στους κατέχοντες και καταστρεπτικοί για όσους δεν έχουν τίποτα.
« Κανένας πολίτης δεν πρέπει να είναι τόσο πλούσιος που να μπορεί να εξαγοράζει κάποιον άλλο αλλά και κανείς τόσο φτωχός που να αναγκάζεται να πουλιέται.»
Κάποιοι βιάστηκαν να μιλήσουν για το «Τέλος της Ιστορίας» θεωρώντας ότι ο άνθρωπος βρήκε επιτέλους το τελικό του προορισμό μέσα σε μια νέα τάξη πραγμάτων , σε ένα ισοπεδωτικό αλαλούμ παγκοσμιοποίησης , όπου τα think tanks δουλεύουν πυρετωδώς επικεντρωμένα στο κέρδος και όχι στον άνθρωπο.
Εχθρός τους ο ορθολογισμός. Αν κυριαρχούσε ο ορθολογισμός τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά για την ζωή των πολιτών του κόσμου. Η δημοκρατία , ως έννοια με περιεχόμενο ,δεν πρέπει να αφήνεται στην τύχη της.
Λόγω επικαιρότητας των βουλευτικών εκλογών , της αντιπροσωπευτικής μας δημοκρατίας, υπογραμμίζω αυτά που έγραψε ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ για τους εντολοδόχους βουλευτές, ότι η φυσική παρουσία του λαού σε μαζικές συγκεντρώσεις ακυρώνει αυτομάτως την ύπαρξή τους και, ότι νόμος που δεν έχει επικυρώσει ο λαός δεν είναι καν νόμος . Οι εκλογές προφανώς δεν θα λύσουν κανένα πρόβλημα της κοινωνίας μας. Πρέπει όλοι εμείς οι πολίτες , η διανόηση που κατέχει την γνώση και όσοι βουλευτές πραγματικά ενδιαφέρονται να εκπροσωπήσουν την κοινή γνώμη
( σημειωτέον ότι άριστοι υπάρχουν σε όλα τα κόμματα ) με εργαλείο το ορθολογισμό να βγάλουμε την Ελλάδα και την κοινωνία μας από το αδιέξοδο.
Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2009
Να πολεμήσουμε την υπέρμετρη σημασία της οικονομίας
Οι λαοί της Ανατολικής Μεσογείου είχαν για χιλιάδες χρόνια στα χέρια τους όλη την σοφία , καθώς η περιοχή τους, όπως και σήμερα , θεωρείται το κέντρο του κόσμου. Όλες οι τεχνολογικές ανακαλύψεις ήταν δημιούργημα των αρχαίων αυτών λαών ( με εξαίρεση τους Εβραίους που παρέμειναν προσκολλημένοι στον συντηρητισμό του μονοθεϊσμού ). Οι Έλληνες πρωτοτύπησαν , όντας οι πρώτοι που ασχολήθηκαν με τα μαθηματικά χρησιμοποιώντας την αυστηρή απόδειξη. Η Ελλάδα των διαφόρων φιλοσοφικών σχολών κατέχει στον Ιστορικό χάρτη , χρονική έκταση μεγαλύτερη των χιλίων διακοσίων χρόνων ! Όταν την κατάκτησαν οι βάρβαροι Ρωμαίοι , εκπολιτίστηκαν από τους κατακτημένους. Η «διαπολιτισμική» κοινωνία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας άφησε κληρονομιά στην Ευρώπη ανάμεσα στα άλλα , το περίφημο Ρωμαϊκό Δίκαιο.
Δίκαια ο Ελληνορωμαϊκός πολιτισμός αποτελεί τον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης. Η κληρονομιά αυτή χαρακτηρίζεται από δημιουργικό πνεύμα , επιστημονική εφευρετικότητα , αγάπη για την φιλοσοφία και την τεχνολογία. Οι Ινδοευρωπαίοι αποδέκτες της, ήταν άνθρωποι με ελεύθερο πνεύμα , με ορμητική διάθεση να αφομοιώσουν το καινούργιο και να ξεπεράσουν τον εαυτό τους αγνοώντας δόγματα και δεισιδαιμονίες. Ο Χριστιανισμός και η αποδοχή της Ιουδαιοχριστιανικής παράδοσης θα αποτελέσει στη συνέχεια ένα ακόμη χαρακτηριστικό που μοιράζονται οι Ευρωπαϊκοί λαοί.
Μετά την πτώση της Κων/λης , η Βενετία και ο Ιταλικός Νότος έγιναν αποδέκτες των Ελλήνων λόγιων του Βυζαντίου, οι οποίοι μετέφεραν όχι μόνο γνώσεις και βιβλία αλλά και τον επιστημονικό τρόπο σκέψης, για να τεθούν οι βάσεις της νεώτερης επιστημονικής έρευνας. Μέσω των Βυζαντινών λογίων και απευθείας από την Αρχαία Ελλάδα , γεννήθηκε η Αναγέννηση και ο Ουμανισμός.
Η κατάρρευση των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου επέρχεται όταν τα νέα Εθνικά κράτη της Ευρώπης αναπτύξουν την τεχνολογική παραγωγή συνεισφέροντας με την οργάνωση και την δουλειά. Τότε θα αρχίσει η καπιταλιστική παραγωγή και οι επεκτατικές της ανάγκες να δημιουργούν ογκώδη προβλήματα στην φύση και τον άνθρωπο. Στα τέλη του 19ου αιώνα οι χώρες της Ανατολικής Μεσογείου θα περιθωριοποιηθούν, καθώς θα υποστούν τις οικονομικές συνέπειες « διεθνών οικονομικών ελέγχων», με την εγκαθίδρυση του θεσμού που αργότερα θα γίνει γνωστός ως Παγκόσμια Τράπεζα. Τα νέα εθνικά κράτη θα μαζέψουν όλο το χρήμα κι έτσι θα ξεκινήσουν την μεγάλη βιομηχανική επανάσταση. Η Ευρώπη πλέον θα κρατήσει σκόπιμα τον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου , διασπασμένο, χαοτικό και ανοργάνωτο. Οι Άραβες και οι Έλληνες με μια κληρονομιά χιλιετιών αδυνατούν πλέον να προάγουν τον πολιτισμό και η φιλοσοφία θα αρχίσει να αναπτύσσεται όσο απομακρύνεται κανείς από τον Μεσογειακό χώρο. Ένα νέο ήθος και ένας νέος τύπος ανθρώπου θα εμφανιστούν για την κινητοποίηση της παραγωγής : O ατελής πνευματικά άνθρωπος με εγωισμό , υπέρμετρη φιλοδοξία και αμβλυμένη αίσθηση περί καλού και κακού. Με ροπή στις απολαύσεις και το χρήμα καθώς η εκπαίδευση θα πάρει την θέση της παιδείας.
Εύστοχα τοποθετείται ο Κορνήλιος Καστοριάδης λέγοντας πως, οι «απολαύσεις» πρέπει να πάρουν την θέση που τους αρμόζει καθώς και να πολεμηθεί η υπέρμετρη σημασία που έχει λάβει η οικονομία στην νεώτερη κοινωνία δημιουργώντας ένα νέο ήθος κεντρικά δεμένο με τον ουσιαστικά θνητό χαρακτήρα του ανθρώπου.
Η «Ευρώπη» μεταπολεμικά, χωρίς να καταφέρει να «αυτοπροσδιοριστεί» έγινε μια «οικονομική» Ευρώπη. Χωρίστηκε σε Ανατολική και Δυτική και η Βαλκανική χερσόνησος, απαραίτητο τμήμα της οντότητάς της λόγω γεωγραφικής θέσης, παρέμεινε εξαρτημένη. Μετά την διάλυσή της Σοβιετικής Ένωσης και την εμφάνιση στο παρασκήνιο της Νέας Τάξης πραγμάτων, τα Βαλκάνια δέχτηκαν αλλεπάλληλα χτυπήματα από την νατοϊκή στρατιωτική μηχανή ώστε να τεμαχιστεί καταλλήλως. Είναι φαιδρό να αναρωτιέται η «Ευρώπη», αν οι Σέρβοι, είναι «Ευρωπαίοι»…….όπως αναρωτιέται για τους Τούρκους. Δεν είναι τυχαίο ότι οι επιτελάρχες της Αμερικανικής πολιτικής αμφισβητούν ακόμη και την «ευρωπαϊκότητα» της Ελλάδας, γιατί τους εξυπηρετεί μια Ευρώπη διχασμένη , χωρίς συνοχή χωρίς ιστορικότητα.
Η Ευρώπη χρειάζεται να τα βγάλει πέρα μόνη της χωρίς «προστασία», να επαναδομηθεί και να αποκτήσει οντότητα μέσω της ιστορίας και του παρελθόντος της και όχι της οικονομίας. Στο ερώτημα ποιοι είναι αρμόδιοι για την επαναδόμηση της Ευρώπης οι διανοούμενοι ή οι πολυεθνικές, ο Καστοριάδης σε κάποιο σημείο γράφει.
«…..Η διανόηση και η ύπαρξη ανθρώπων που στοχάζονται , που αμφισβητούν το κοινωνικό σύστημα ή το δικό τους σύστημα σκέψης και που όσο υπάρχουν αυτοί υπάρχει μια δημιουργικότητα της Ιστορίας, μπορούν να δώσουν διεξόδους».
Για να επιστρέψουμε στο θέμα των Τούρκων . Μπορεί να έχει αναβαθμιστεί ο ρόλος της Τουρκίας γιατί αποτελεί στρατηγική βάση ανάμεσα στον Καύκασο, την Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία ( πετρέλαιο-αέριο) αλλά και την Ρωσία και την Ευρώπη , που οι Η.Π.Α. θέλουν να ελέγχουν και για τον λόγο αυτό προωθούν την είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε.
Όμως η Τουρκία δεν ανήκει στην «Ευρώπη» ούτε γεωγραφικά ούτε ιστορικά , ούτε πολιτιστικά . Οι Τουρκικοί νομαδικοί λαοί μετανάστευσαν στα σύνορα της Αραβικής αυτοκρατορίας , από τις στέπες της Ασίας και προσχώρησαν στο Ισλάμ.
Τον 11ο αιώνα νίκησαν το Βυζαντινό αυτοκράτορα Ρωμανό Διογένη ( Μάχη του Ματζικέρτ) και πολύ σύντομα το ανατολικό τμήμα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας αποκόπηκε από την Ευρώπη. Ο επεκτατισμός των Οθωμανών προς την Δύση, ανεκόπη στη Βιέννη από τις έντρομες συνασπισμένες δυνάμεις Καθολικών και Προτεσταντών στρατιωτών.
Αυτοί που πλήρωσαν σκληρά το τίμημα της αντίστασης και υπήρξαν το ανάχωμα της επεκτατικής τους ορμής, ήταν οι λαοί των Βαλκανίων.
Στη σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας , ο Κεμάλ μετέφερε την πρωτεύουσα του αναδυόμενου κράτους στην Άγκυρα, υποδηλώνοντας την Ασιατική φύση της χώρας και φιλοδοξώντας να παίξει αρχηγικό ρόλο στη διαχείριση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ασίας και των 200 εκατομμυρίων Τουρκόφωνων Ασιατών. Αυτή η «σύγχρονη» Τουρκία χρεώνεται την γενοκτονία των Αρμενίων, την εκκαθάριση των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και την ισοπέδωση των μειονοτήτων ( Κούρδοι κτλ ). Τμήμα της Κύπρου βρίσκεται υπό την Κατοχή της και συνεχίζει να απειλεί επεκτατικά, λόγω έλλειψης «Ζωτικού χώρου» ( επιχείρημα της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας), το Αιγαίο καθώς και Ελληνικό έδαφος ( νησιά-Θράκη ).
Η Ευρωπαϊκή διανόηση οφείλει να δώσει νόημα στο όρο «Ευρώπη» και για να γίνει αυτό πρέπει να κάνει μια «θαρραλέα» εμβάθυνση στην Ιστορία της μέχρι να βρει την χαμένη άκρη του νήματος στους πολιτισμούς της Ανατολικής Μεσογείου και ιδιαίτερα της Ελλάδας. Το ίδιο ισχύει και για τους Νεοέλληνες. Η Ελλάδα πρέπει να επαναδομηθεί διαφορετικά θα πάψει να υπάρχει.
Καταλήγω , κάνοντας χρήση των επικείμενων βουλευτικών εκλογών, υπενθυμίζοντας στους υποψήφιους βουλευτές ότι ο ρόλος τους είναι να υπηρετούν τον πολίτη και την κοινωνία. Έχουν χρέος να συμβάλλουν στην επανάκαμψη της Ελλάδας .
Δίκαια ο Ελληνορωμαϊκός πολιτισμός αποτελεί τον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης. Η κληρονομιά αυτή χαρακτηρίζεται από δημιουργικό πνεύμα , επιστημονική εφευρετικότητα , αγάπη για την φιλοσοφία και την τεχνολογία. Οι Ινδοευρωπαίοι αποδέκτες της, ήταν άνθρωποι με ελεύθερο πνεύμα , με ορμητική διάθεση να αφομοιώσουν το καινούργιο και να ξεπεράσουν τον εαυτό τους αγνοώντας δόγματα και δεισιδαιμονίες. Ο Χριστιανισμός και η αποδοχή της Ιουδαιοχριστιανικής παράδοσης θα αποτελέσει στη συνέχεια ένα ακόμη χαρακτηριστικό που μοιράζονται οι Ευρωπαϊκοί λαοί.
Μετά την πτώση της Κων/λης , η Βενετία και ο Ιταλικός Νότος έγιναν αποδέκτες των Ελλήνων λόγιων του Βυζαντίου, οι οποίοι μετέφεραν όχι μόνο γνώσεις και βιβλία αλλά και τον επιστημονικό τρόπο σκέψης, για να τεθούν οι βάσεις της νεώτερης επιστημονικής έρευνας. Μέσω των Βυζαντινών λογίων και απευθείας από την Αρχαία Ελλάδα , γεννήθηκε η Αναγέννηση και ο Ουμανισμός.
Η κατάρρευση των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου επέρχεται όταν τα νέα Εθνικά κράτη της Ευρώπης αναπτύξουν την τεχνολογική παραγωγή συνεισφέροντας με την οργάνωση και την δουλειά. Τότε θα αρχίσει η καπιταλιστική παραγωγή και οι επεκτατικές της ανάγκες να δημιουργούν ογκώδη προβλήματα στην φύση και τον άνθρωπο. Στα τέλη του 19ου αιώνα οι χώρες της Ανατολικής Μεσογείου θα περιθωριοποιηθούν, καθώς θα υποστούν τις οικονομικές συνέπειες « διεθνών οικονομικών ελέγχων», με την εγκαθίδρυση του θεσμού που αργότερα θα γίνει γνωστός ως Παγκόσμια Τράπεζα. Τα νέα εθνικά κράτη θα μαζέψουν όλο το χρήμα κι έτσι θα ξεκινήσουν την μεγάλη βιομηχανική επανάσταση. Η Ευρώπη πλέον θα κρατήσει σκόπιμα τον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου , διασπασμένο, χαοτικό και ανοργάνωτο. Οι Άραβες και οι Έλληνες με μια κληρονομιά χιλιετιών αδυνατούν πλέον να προάγουν τον πολιτισμό και η φιλοσοφία θα αρχίσει να αναπτύσσεται όσο απομακρύνεται κανείς από τον Μεσογειακό χώρο. Ένα νέο ήθος και ένας νέος τύπος ανθρώπου θα εμφανιστούν για την κινητοποίηση της παραγωγής : O ατελής πνευματικά άνθρωπος με εγωισμό , υπέρμετρη φιλοδοξία και αμβλυμένη αίσθηση περί καλού και κακού. Με ροπή στις απολαύσεις και το χρήμα καθώς η εκπαίδευση θα πάρει την θέση της παιδείας.
Εύστοχα τοποθετείται ο Κορνήλιος Καστοριάδης λέγοντας πως, οι «απολαύσεις» πρέπει να πάρουν την θέση που τους αρμόζει καθώς και να πολεμηθεί η υπέρμετρη σημασία που έχει λάβει η οικονομία στην νεώτερη κοινωνία δημιουργώντας ένα νέο ήθος κεντρικά δεμένο με τον ουσιαστικά θνητό χαρακτήρα του ανθρώπου.
Η «Ευρώπη» μεταπολεμικά, χωρίς να καταφέρει να «αυτοπροσδιοριστεί» έγινε μια «οικονομική» Ευρώπη. Χωρίστηκε σε Ανατολική και Δυτική και η Βαλκανική χερσόνησος, απαραίτητο τμήμα της οντότητάς της λόγω γεωγραφικής θέσης, παρέμεινε εξαρτημένη. Μετά την διάλυσή της Σοβιετικής Ένωσης και την εμφάνιση στο παρασκήνιο της Νέας Τάξης πραγμάτων, τα Βαλκάνια δέχτηκαν αλλεπάλληλα χτυπήματα από την νατοϊκή στρατιωτική μηχανή ώστε να τεμαχιστεί καταλλήλως. Είναι φαιδρό να αναρωτιέται η «Ευρώπη», αν οι Σέρβοι, είναι «Ευρωπαίοι»…….όπως αναρωτιέται για τους Τούρκους. Δεν είναι τυχαίο ότι οι επιτελάρχες της Αμερικανικής πολιτικής αμφισβητούν ακόμη και την «ευρωπαϊκότητα» της Ελλάδας, γιατί τους εξυπηρετεί μια Ευρώπη διχασμένη , χωρίς συνοχή χωρίς ιστορικότητα.
Η Ευρώπη χρειάζεται να τα βγάλει πέρα μόνη της χωρίς «προστασία», να επαναδομηθεί και να αποκτήσει οντότητα μέσω της ιστορίας και του παρελθόντος της και όχι της οικονομίας. Στο ερώτημα ποιοι είναι αρμόδιοι για την επαναδόμηση της Ευρώπης οι διανοούμενοι ή οι πολυεθνικές, ο Καστοριάδης σε κάποιο σημείο γράφει.
«…..Η διανόηση και η ύπαρξη ανθρώπων που στοχάζονται , που αμφισβητούν το κοινωνικό σύστημα ή το δικό τους σύστημα σκέψης και που όσο υπάρχουν αυτοί υπάρχει μια δημιουργικότητα της Ιστορίας, μπορούν να δώσουν διεξόδους».
Για να επιστρέψουμε στο θέμα των Τούρκων . Μπορεί να έχει αναβαθμιστεί ο ρόλος της Τουρκίας γιατί αποτελεί στρατηγική βάση ανάμεσα στον Καύκασο, την Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία ( πετρέλαιο-αέριο) αλλά και την Ρωσία και την Ευρώπη , που οι Η.Π.Α. θέλουν να ελέγχουν και για τον λόγο αυτό προωθούν την είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε.
Όμως η Τουρκία δεν ανήκει στην «Ευρώπη» ούτε γεωγραφικά ούτε ιστορικά , ούτε πολιτιστικά . Οι Τουρκικοί νομαδικοί λαοί μετανάστευσαν στα σύνορα της Αραβικής αυτοκρατορίας , από τις στέπες της Ασίας και προσχώρησαν στο Ισλάμ.
Τον 11ο αιώνα νίκησαν το Βυζαντινό αυτοκράτορα Ρωμανό Διογένη ( Μάχη του Ματζικέρτ) και πολύ σύντομα το ανατολικό τμήμα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας αποκόπηκε από την Ευρώπη. Ο επεκτατισμός των Οθωμανών προς την Δύση, ανεκόπη στη Βιέννη από τις έντρομες συνασπισμένες δυνάμεις Καθολικών και Προτεσταντών στρατιωτών.
Αυτοί που πλήρωσαν σκληρά το τίμημα της αντίστασης και υπήρξαν το ανάχωμα της επεκτατικής τους ορμής, ήταν οι λαοί των Βαλκανίων.
Στη σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας , ο Κεμάλ μετέφερε την πρωτεύουσα του αναδυόμενου κράτους στην Άγκυρα, υποδηλώνοντας την Ασιατική φύση της χώρας και φιλοδοξώντας να παίξει αρχηγικό ρόλο στη διαχείριση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ασίας και των 200 εκατομμυρίων Τουρκόφωνων Ασιατών. Αυτή η «σύγχρονη» Τουρκία χρεώνεται την γενοκτονία των Αρμενίων, την εκκαθάριση των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και την ισοπέδωση των μειονοτήτων ( Κούρδοι κτλ ). Τμήμα της Κύπρου βρίσκεται υπό την Κατοχή της και συνεχίζει να απειλεί επεκτατικά, λόγω έλλειψης «Ζωτικού χώρου» ( επιχείρημα της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας), το Αιγαίο καθώς και Ελληνικό έδαφος ( νησιά-Θράκη ).
Η Ευρωπαϊκή διανόηση οφείλει να δώσει νόημα στο όρο «Ευρώπη» και για να γίνει αυτό πρέπει να κάνει μια «θαρραλέα» εμβάθυνση στην Ιστορία της μέχρι να βρει την χαμένη άκρη του νήματος στους πολιτισμούς της Ανατολικής Μεσογείου και ιδιαίτερα της Ελλάδας. Το ίδιο ισχύει και για τους Νεοέλληνες. Η Ελλάδα πρέπει να επαναδομηθεί διαφορετικά θα πάψει να υπάρχει.
Καταλήγω , κάνοντας χρήση των επικείμενων βουλευτικών εκλογών, υπενθυμίζοντας στους υποψήφιους βουλευτές ότι ο ρόλος τους είναι να υπηρετούν τον πολίτη και την κοινωνία. Έχουν χρέος να συμβάλλουν στην επανάκαμψη της Ελλάδας .
Ετικέτες
ευρωπαϊκότητα της ελλαδας,
καστοριαδης,
τιμημα αντίστασης,
τουρκια
Δευτέρα 17 Αυγούστου 2009
Ο δρόμος που περνά μπροστά από το σπίτι της Εμινέ, το πέρασμα μέσα από το χωράφι του Σαμέλ, τον βοσκότοπο των νομάδων…
Οι ένοπλες συγκρούσεις συμφερόντων για τη κατοχύρωση των κοιτασμάτων και των διόδων υδρογονανθράκων , είναι ο σύγχρονος ενεργειακός πόλεμος ο οποίος υποδαυλίζει τον εθνικισμό και τον φονταμεταλισμό και προάγει την τρομοκρατία.
Οι πολίτες των χωρών που έχουν την ατυχία να κατοικούν στις υπό διεκδίκηση περιοχές , δεν έχουν παρά να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Πολλοί από αυτούς θα χάσουν την ζωή τους καθοδόν προς την «γη της επαγγελίας». Στοιβάζονται σε φορτηγά , βάρκες και φουσκωτά , αφού έχουν πληρώσει σε επιτήδειους λαθρέμπορους ίσως και την τελευταία τους δεκάρα. Η Ελλάδα , καθώς βρίσκεται στην περιφέρεια της φλεγόμενης περιοχής, καλείται να πληρώσει το τίμημα της φιλοξενίας όλων αυτών των «ενεργειακών» λαθρομεταναστών, ενώ οι χώρες της Ε.Ε. , η Ρωσία , οι Η.Π.Α. και όλες οι άμεσα εμπλεκόμενες δυνάμεις, κάνουν τα στραβά μάτια.
Συχνά ακούμε να γίνονται αναφορές για την παγκόσμια σκακιέρα σαν να επρόκειτο για κάτι άψυχο. Στην πραγματικότητα, οι ευθείες, οι διαγώνιοι και οι ανοιχτές στήλες δεν είναι παρά ο δρόμος που περνά μπροστά από το σπίτι της Εμινέ, το πέρασμα μέσα από το χωράφι του Σαμέλ, ή τον βοσκότοπο των νομάδων. Η αποθράσυνση όσων σπρώχνονται και διαγκωνίζονται πάνω στις περιουσίες και την καθημερινότητα των ανθρώπων αδιαφορώντας, ποδοπατώντας και φονικά σαρκάζοντας το δικαίωμα του ανθρώπου στην ζωή, είναι εικόνα βαρβαρότητας και δεν προμηνύει καλό μέλλον.
Η παρακμή και η εξαθλίωση των μαζών θα καταγραφεί στην Ιστορία στις συνέπειες της κατάρρευσης των κοινωνικών συστημάτων , σοσιαλισμού και καπιταλισμού, που έθεσαν ως πρωταρχικό στόχο το κέρδος και όχι τον άνθρωπο.
Οι πολίτες των χωρών που έχουν την ατυχία να κατοικούν στις υπό διεκδίκηση περιοχές , δεν έχουν παρά να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Πολλοί από αυτούς θα χάσουν την ζωή τους καθοδόν προς την «γη της επαγγελίας». Στοιβάζονται σε φορτηγά , βάρκες και φουσκωτά , αφού έχουν πληρώσει σε επιτήδειους λαθρέμπορους ίσως και την τελευταία τους δεκάρα. Η Ελλάδα , καθώς βρίσκεται στην περιφέρεια της φλεγόμενης περιοχής, καλείται να πληρώσει το τίμημα της φιλοξενίας όλων αυτών των «ενεργειακών» λαθρομεταναστών, ενώ οι χώρες της Ε.Ε. , η Ρωσία , οι Η.Π.Α. και όλες οι άμεσα εμπλεκόμενες δυνάμεις, κάνουν τα στραβά μάτια.
Συχνά ακούμε να γίνονται αναφορές για την παγκόσμια σκακιέρα σαν να επρόκειτο για κάτι άψυχο. Στην πραγματικότητα, οι ευθείες, οι διαγώνιοι και οι ανοιχτές στήλες δεν είναι παρά ο δρόμος που περνά μπροστά από το σπίτι της Εμινέ, το πέρασμα μέσα από το χωράφι του Σαμέλ, ή τον βοσκότοπο των νομάδων. Η αποθράσυνση όσων σπρώχνονται και διαγκωνίζονται πάνω στις περιουσίες και την καθημερινότητα των ανθρώπων αδιαφορώντας, ποδοπατώντας και φονικά σαρκάζοντας το δικαίωμα του ανθρώπου στην ζωή, είναι εικόνα βαρβαρότητας και δεν προμηνύει καλό μέλλον.
Η παρακμή και η εξαθλίωση των μαζών θα καταγραφεί στην Ιστορία στις συνέπειες της κατάρρευσης των κοινωνικών συστημάτων , σοσιαλισμού και καπιταλισμού, που έθεσαν ως πρωταρχικό στόχο το κέρδος και όχι τον άνθρωπο.
Ετικέτες
βοσκοτοπος νομαδων,
εμινε,
μεγαλη σκακιερα,
Μπρεζινσκι,
σαμελ
Σάββατο 25 Ιουλίου 2009
ΘΡΑΚΗ – ΑΓΩΝΑΣ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ
Κατά την διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου το 1878 , οι Ρώσοι εξήγειραν και τους λαούς των Βαλκανίων , ιδιαίτερα δε τους Έλληνες γιατί διέθεταν στόλο. Ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις εγκαταστάθηκαν στον μικρό οικισμό ψαράδων, που μέχρι το 1920 ονομαζόταν Δεδέαγατς , όπου Ρώσοι στρατιωτικοί τεχνικοί εξεπόνησαν τον ρυμοτομικό σχεδιασμό του.
Τα σχέδια των Ρώσων να κατακτήσουν την Κων/πολη και να βγουν στη Μεσόγειο ενώ η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέρρεε, ναυάγησαν γιατί φτάνοντας στην Κων/πολη αντίκρισαν τον Αγγλικό στόλο.
Η κάθοδος αυτή των Ρώσων στα Βαλκάνια οδήγησε στην Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου , με την δημιουργία της Μεγάλης Βουλγαρίας και τον θρίαμβο του Πανσλαβισμού. Με την εμπλοκή όμως της Αγγλίας και το Συνέδριο του Βερολίνου, υπεγράφη συμφωνία απομάκρυνσης της Βουλγαρίας από το Αιγαίο. Το 1885 η Ανατολική Ρωμυλία προσαρτάται πραξικοπηματικά στο Βουλγαρικό κράτος ! Οι Έλληνες της Ανατολικής Ρωμυλίας διασκορπίστηκαν πρόσφυγες στη Ελλάδα και όσοι παρέμειναν εκβουλγαρίστηκαν. Στην συνέχεια θα ξεκινούσε ο Μακεδονικός και ο Θρακικός Αγώνας. Παρεπιπτόντως όλως περιέργως ,στα σχολικά βιβλία ιστορίας δεν αναφέρεται η Θράκη,οι ήρωες της ,όπως η ηρωίδα Δόμνα Βισβίζη και ο Θρακικός αγώνας .
Το 1909 η Ρωσία καθοδήγησε την Σερβία και την Βουλγαρία σε μυστική συμφωνία, ώστε η Βουλγαρία να καταλάβει την Ανατολική και Κεντρική Μακεδονία και την Θράκη , καταπατώντας τα εθνικά δίκαια των Ελλήνων. Με την μεσολάβηση του Βενιζέλου όμως έγινε και η Ελλάδα δεκτή στον κοινό αγώνα απελευθέρωσης από τους Τούρκους.
Το Δεδέαγατς γνώρισε αλματώδη πρόοδο, όταν η Αυστριακή τεχνική εταιρία που ανέλαβε την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής που θα συνέδεε την Βιέννη με την Κων/πολη έκανε και μια διακλάδωση, έναν κάθετο άξονα, συνδέοντας την με το Αιγαίο καταλήγοντας στο Δεδέαγατς. Η Αυστριακή κυβέρνηση αναγνωρίζοντας την εξαιρετική θέση της πόλης τοποθέτησε υποπρόξενο.Το ίδιο έκανε η Ιταλία καθώς και η Γαλλία. Στη συνέχεια , οι Έλληνες υπήκοοι ζήτησαν διορισμό Έλληνα προξένου για να προστατεύει τα συμφέροντά τους. (Ξεχωριστή φυσιογνωμία από τους προξένους που υπηρέτησαν στο Δεδέαγατς, ο Ίωνας Δραγούμης).
Το 1913 το Δεδέαγατς επεδικάσθη στη Βουλγαρία και όλοι οι κάτοικοι της πόλης πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όσοι έμειναν υπέστησαν τις θηριωδίες των Βουλγαρικών ορδών, για να επιστρέψουν στην πατρική γη το 1920 με την απελευθέρωση της πόλης από τους Τούρκους και την ενσωμάτωση της Θράκης στην Ελλάδα. Το Δεδέαγατς ονομάστηκε Αλεξανδρούπολη.
Οι βλέψεις της Ρωσίας στην Μεσόγειο δεν σταμάτησαν ποτέ . Ήταν ο τελικός στόχος και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ( κοινώς «μοιρασιάς»), ανάμεσα στις Η.ΠΑ. , Ρωσία, Αγγλία με το τέλος του Β’ Παγκόσμιου πολέμου. Μήπως τότε έπεσε πρόταση το λιμάνι αυτό της Θράκης να ανήκει στη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας ;
Αυτό το μικρό κομμάτι ιστορίας ρίχνει φως σε μια πτυχή της «συμμάχου» «ορθόδοξης» Ρωσίας για να μη τρέφουμε αυταπάτες περί φιλίας . Γνωρίζουμε την Ρωσία σε όλη της την ιστορική διαδρομή, ως δεσποτική και επιθετική, με άκαμπτη πολιτική , να επιθυμεί πειθήνιους υπηκόους χωρίς αντίλογο και να τιμωρεί ανελέητα όποιον δεν συμβαδίζει. Όσο για την επίκληση της Ορθοδοξίας, που ίσως συγκινεί κάποιους από εμάς ρομαντικά, δεν έχουμε παρά να δούμε πόσο αρχηγικός και απαιτητικός εμφανίζεται ο Πατριάρχης της Μόσχας στο Πατριαρχείο της Κων/πολης, ως άλλος Τσάρος.
Με την εγκατάσταση του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς –Αλεξανδρούπολη, η Ρωσία θα έχει καταφέρει να φτάσει στον τελικό της στόχο, να έχει έξοδο στο Αιγαίο κατέχοντας :
α)Ελληνικό έδαφος για να εγκαταστήσουν οπλικά συστήματα για την προστασία του αγωγού ,
β) το Terminal , δηλαδή την Αλεξ/πολη και το λιμάνι της.
Στο προαναφερόμενο απόσπασμα της ιστορίας είδαμε ότι υπάρχουν και άλλοι «ενδιαφερόμενοι» στην περιοχή, άρα αναμένονται ιδιαίτερα θερμά αποσταθεροποιητικά επεισόδια .
ΠΑΧΗ ΠΗΝΕΛΟΠΗ
Τα σχέδια των Ρώσων να κατακτήσουν την Κων/πολη και να βγουν στη Μεσόγειο ενώ η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέρρεε, ναυάγησαν γιατί φτάνοντας στην Κων/πολη αντίκρισαν τον Αγγλικό στόλο.
Η κάθοδος αυτή των Ρώσων στα Βαλκάνια οδήγησε στην Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου , με την δημιουργία της Μεγάλης Βουλγαρίας και τον θρίαμβο του Πανσλαβισμού. Με την εμπλοκή όμως της Αγγλίας και το Συνέδριο του Βερολίνου, υπεγράφη συμφωνία απομάκρυνσης της Βουλγαρίας από το Αιγαίο. Το 1885 η Ανατολική Ρωμυλία προσαρτάται πραξικοπηματικά στο Βουλγαρικό κράτος ! Οι Έλληνες της Ανατολικής Ρωμυλίας διασκορπίστηκαν πρόσφυγες στη Ελλάδα και όσοι παρέμειναν εκβουλγαρίστηκαν. Στην συνέχεια θα ξεκινούσε ο Μακεδονικός και ο Θρακικός Αγώνας. Παρεπιπτόντως όλως περιέργως ,στα σχολικά βιβλία ιστορίας δεν αναφέρεται η Θράκη,οι ήρωες της ,όπως η ηρωίδα Δόμνα Βισβίζη και ο Θρακικός αγώνας .
Το 1909 η Ρωσία καθοδήγησε την Σερβία και την Βουλγαρία σε μυστική συμφωνία, ώστε η Βουλγαρία να καταλάβει την Ανατολική και Κεντρική Μακεδονία και την Θράκη , καταπατώντας τα εθνικά δίκαια των Ελλήνων. Με την μεσολάβηση του Βενιζέλου όμως έγινε και η Ελλάδα δεκτή στον κοινό αγώνα απελευθέρωσης από τους Τούρκους.
Το Δεδέαγατς γνώρισε αλματώδη πρόοδο, όταν η Αυστριακή τεχνική εταιρία που ανέλαβε την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής που θα συνέδεε την Βιέννη με την Κων/πολη έκανε και μια διακλάδωση, έναν κάθετο άξονα, συνδέοντας την με το Αιγαίο καταλήγοντας στο Δεδέαγατς. Η Αυστριακή κυβέρνηση αναγνωρίζοντας την εξαιρετική θέση της πόλης τοποθέτησε υποπρόξενο.Το ίδιο έκανε η Ιταλία καθώς και η Γαλλία. Στη συνέχεια , οι Έλληνες υπήκοοι ζήτησαν διορισμό Έλληνα προξένου για να προστατεύει τα συμφέροντά τους. (Ξεχωριστή φυσιογνωμία από τους προξένους που υπηρέτησαν στο Δεδέαγατς, ο Ίωνας Δραγούμης).
Το 1913 το Δεδέαγατς επεδικάσθη στη Βουλγαρία και όλοι οι κάτοικοι της πόλης πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όσοι έμειναν υπέστησαν τις θηριωδίες των Βουλγαρικών ορδών, για να επιστρέψουν στην πατρική γη το 1920 με την απελευθέρωση της πόλης από τους Τούρκους και την ενσωμάτωση της Θράκης στην Ελλάδα. Το Δεδέαγατς ονομάστηκε Αλεξανδρούπολη.
Οι βλέψεις της Ρωσίας στην Μεσόγειο δεν σταμάτησαν ποτέ . Ήταν ο τελικός στόχος και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ( κοινώς «μοιρασιάς»), ανάμεσα στις Η.ΠΑ. , Ρωσία, Αγγλία με το τέλος του Β’ Παγκόσμιου πολέμου. Μήπως τότε έπεσε πρόταση το λιμάνι αυτό της Θράκης να ανήκει στη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας ;
Αυτό το μικρό κομμάτι ιστορίας ρίχνει φως σε μια πτυχή της «συμμάχου» «ορθόδοξης» Ρωσίας για να μη τρέφουμε αυταπάτες περί φιλίας . Γνωρίζουμε την Ρωσία σε όλη της την ιστορική διαδρομή, ως δεσποτική και επιθετική, με άκαμπτη πολιτική , να επιθυμεί πειθήνιους υπηκόους χωρίς αντίλογο και να τιμωρεί ανελέητα όποιον δεν συμβαδίζει. Όσο για την επίκληση της Ορθοδοξίας, που ίσως συγκινεί κάποιους από εμάς ρομαντικά, δεν έχουμε παρά να δούμε πόσο αρχηγικός και απαιτητικός εμφανίζεται ο Πατριάρχης της Μόσχας στο Πατριαρχείο της Κων/πολης, ως άλλος Τσάρος.
Με την εγκατάσταση του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς –Αλεξανδρούπολη, η Ρωσία θα έχει καταφέρει να φτάσει στον τελικό της στόχο, να έχει έξοδο στο Αιγαίο κατέχοντας :
α)Ελληνικό έδαφος για να εγκαταστήσουν οπλικά συστήματα για την προστασία του αγωγού ,
β) το Terminal , δηλαδή την Αλεξ/πολη και το λιμάνι της.
Στο προαναφερόμενο απόσπασμα της ιστορίας είδαμε ότι υπάρχουν και άλλοι «ενδιαφερόμενοι» στην περιοχή, άρα αναμένονται ιδιαίτερα θερμά αποσταθεροποιητικά επεισόδια .
ΠΑΧΗ ΠΗΝΕΛΟΠΗ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)