Το μοντέλο του μαζικού και παραγωγικού εργάτη, που άλλοτε κίνησε τις μηχανές της βιομηχανίας, είναι μακρινό παρελθόν. Τα επαναστατικά κινήματα και οι κοινωνικοπολιτικοί αγώνες είχαν ως αποτέλεσμα την παραχώρηση παροχών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων τα οποία, εκτός από την άνοδο του βιοτικού επιπέδου, συνετέλεσαν και στην καλλιέργεια της «απειθαρχίας» του προς την αστική δημοκρατία, που χαρακτηριστικό της γνώρισμα είναι η μαζική παραγωγή και κατανάλωση.
Ο Νεοφιλελευθερισμός γεννήθηκε, ύστερα από όλα αυτά, αφού συσσωρεύτηκαν τεράστια κεφάλαια σε μορφή χρήματος και την θέση της παραδοσιακής παραγωγής θα έπαιρναν τα κερδοσκοπικά παιχνίδια. Ο ερχομός του δε, συνοδεύτηκε από την αποδόμηση των νόμων που κατοχύρωναν την εργασία, συντρίβοντας όλες τις προϋπάρχουσες «συμφωνίες» (deals) μεταξύ των εργαζομένων και του κεφαλαίου.
Η Νεοφιλελεύθερη στρατηγική υιοθετήθηκε από τις κυβερνήσεις των κρατών, που σαν αναπόσπαστο τμήμα του οικονομικού συστήματος - ιδιαίτερα για τον νομοθετικό και κατασταλτικό τους ρόλο - θα καλούνταν να διευθετήσουν, για άλλη μια φορά, τις απαραίτητες ρυθμίσεις αναπροσαρμογής στα νέα δεδομένα.
Στη νέα αυτή εποχή, οι στερημένοι παροχών εργαζόμενοι, λόγω μείωσης συντάξεων, μισθών, επιδομάτων, άρσης προστασίας της ανεργίας κτλ, μπορούν να μην χάσουν την καταναλωτική τους ικανότητα παίρνοντας δάνεια. Ακριβέστερα όμως μπορούμε μάλλον να μιλάμε για εξαθλίωση των μαζών καθώς οι τράπεζες , κατά κάποιον τρόπο, αντικαθιστούν το κράτος παρέχοντας δάνεια στην θέση των ανταποδοτικών οφελών. Με το ξέσπασμα μάλιστα της οικονομικής κρίσης είδαμε ότι τα κράτη έσπευσαν για τη διάσωση των τραπεζών. Κατ’ αυτόν λοιπόν τον τρόπο, το χρήμα θα συνεχίσει να γεννά χρήμα, μέσα από το δανεισμό και όχι από τις επενδύσεις, ενώ οι τράπεζες έχουν αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην κυκλοφορία του χρήματος.
Η ανάδειξη του σύγχρονου, Νεοφιλελεύθερου κράτους, στη θέση του κράτους πρόνοιας, είναι πια γεγονός, ενώ δεν διαφαίνονται λύσεις που θα βγάλουν τον καπιταλισμό από το τέλμα και θα κινητοποιήσουν πάλι την καπιταλιστική μηχανή. Η επίθεση στους εργαζόμενους είναι βέβαιο ότι θα συνεχιστεί και θα ενταθεί. Τα μέτρα , εξάλλου, που επιβάλλει το ΔΝΤ δείχνουν ξεκάθαρα τις προθέσεις του κεφαλαίου.
Τα κόμματα που μας κυβέρνησαν από το 1981, εκτοξεύοντας στα ύψη το δημόσιο έλλειμμα και χρέος, καταστώντας τη χώρα μας «αναξιόπιστη» ,ήταν οι εκτελεστές του σχεδίου λεηλάτησης της Ελλάδας, οι εκτελεστές των εντολών της διεθνούς κεφαλαιοκρατίας. ( Με το αζημίωτο βέβαια σε ότι αφορά την δική τους τσέπη και την απονομή δικαιοσύνης!)
Μπορεί η παρούσα οικονομική κρίση να είναι όντως , καθώς λένε, από τις μεγαλύτερες που γνώρισε ο καπιταλιστικός κόσμος , όπως εκείνη του 1929. Αυτό σύντομα θα το διαπιστώσουμε και μόνοι μας.
Πρέπει όμως να γνωρίζουμε πως κανένα κοινωνικό σύστημα δεν είναι αιώνιο. Μπορούμε βάζοντας ο καθένας τις δικές του δυνάμεις, να συντελέσουμε στη συντόμευση του τέλους, κατανοώντας την λειτουργία του συστήματος και μη επιτρέποντας , σε κείνους που επιβουλεύονται την ελευθερία και την δύναμή μας , να κατευθύνουν τις ζωές μας ! Η ιστορία μας διδάσκει πως δια της ανυπακοής και της εξέγερσης υπάρχει πρόοδος.
Τρίτη 6 Ιουλίου 2010
Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010
Ο λαός οφείλει να μάχεται για τον Νόμο, όπως μάχεται για τα τείχη της πόλης του.
Είναι γνωστό ότι, ενώ στην Αρχαία Αθήνα οι πολίτες έθεταν τους Νόμους και έλεγαν «ο νόμος είμαστε εμείς, η πόλη είμαστε εμείς», στη Δεσποτική Ανατολή ο Μέγας Ηγεμόνας αποφάσιζε χωρίς να συμβουλεύεται κανένα και λογοδοτούσε μόνο στο θεό.
Μολονότι η αρχαιότητα δεν μπορεί να επαναληφθεί, δεν παύει ποτέ να είναι επίκαιρη και να διδάσκει όπως συνέβη , όταν η Μεσαιωνική Ευρώπη γνώρισε την Αρχαία Ελλάδα και προέκυψε η Αναγέννηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως είμαστε υποχρεωμένοι να οραματιζόμαστε μια «Δημοκρατία» σύμφωνα με τις παρούσες συνθήκες , όμως , βασική και απαραίτητη προϋπόθεση , στη συλλογική μορφή ζωής και ιδιαίτερα στον χώρο επιρροής του Ελληνορωμαϊκού πολιτισμού , παραμένει η εγκαθίδρυση και τήρηση θεσμών, που διασφαλίζουν τους πολίτες από τις ανισότητες της φύσης.
Ως ελάχιστο δείγμα «δημοκρατίας», οι σύγχρονοι πολίτες θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στους θεσμούς και τους νόμους του κράτους, στις βάσεις νομικών δεδομένων και να υπάρχει διαφάνεια σε όλες τις διαδικασίες στα κέντρα αποφάσεων. Η δικαιοσύνη να λειτουργεί αδιάκοπα, απρόσκοπτα και αποτελεσματικά , οι δε ένοχοι να τιμωρούνται , όσο ψηλά κι αν βρίσκονται, καθώς όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται με τα ίδια δικαιώματα.
Είναι λοιπόν προκλητικό, να υπολειτουργεί η Βουλή των Ελλήνων και τα Δικαστήρια την καλοκαιρινή περίοδο ! κι ενώ η χώρα καταρρέει ηθικά και οικονομικά και την στιγμή που ο Έλληνας πολίτης καλείται να εργαστεί σκληρά αποτελεσματικά και φθηνά, κινδυνεύοντας ανά πάσα στιγμή να χάσει την δουλειά του , να βάλει λουκέτο στην επιχείρησή του, να στερηθεί τα ανταποδοτικά οφέλη που δικαιωματικά του ανήκουν και να ζήσει σε μια χώρα χωρίς κυριαρχικά δικαιώματα. Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, καλούνται ( από τα κεντρικά συνδικαλιστικά όργανα ) και απεργούν όλοι οι δικηγόροι της χώρας ενώ η Ελλάδα βουλιάζει στο βούρκο της ανομίας Οι σκανδαλώδεις υποθέσεις ( σε βαθμό κακουργήματος ! ) απαιτούν ξεκαθάρισμα για να αποδοθεί Δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν επιτέλους οι ένοχοι. Περιμένουμε τον Νόμο, την Δικαιοσύνη και τους εκπροσώπους της, να αναλάβουν τις ευθύνες τους, βάζοντας τέλος στις νοοτροπίες του φαύλου κύκλου του παρελθόντος.
Ο τόπος μας χρειάζεται ισονομία, οικονομική ανάπτυξη, αναβάθμιση της παιδείας, ηθικούς κανόνες, εθελοντισμό και προσφορά υπηρεσίας. Είναι επιτακτική ανάγκη η δραστηριοποίηση των πολιτών γιατί η χώρα ανήκει στους πολίτες και κατά τον Ηράκλειτο, ο λαός οφείλει να μάχεται για τον Νόμο, όπως μάχεται για τα τείχη της πόλης του.
Μολονότι η αρχαιότητα δεν μπορεί να επαναληφθεί, δεν παύει ποτέ να είναι επίκαιρη και να διδάσκει όπως συνέβη , όταν η Μεσαιωνική Ευρώπη γνώρισε την Αρχαία Ελλάδα και προέκυψε η Αναγέννηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως είμαστε υποχρεωμένοι να οραματιζόμαστε μια «Δημοκρατία» σύμφωνα με τις παρούσες συνθήκες , όμως , βασική και απαραίτητη προϋπόθεση , στη συλλογική μορφή ζωής και ιδιαίτερα στον χώρο επιρροής του Ελληνορωμαϊκού πολιτισμού , παραμένει η εγκαθίδρυση και τήρηση θεσμών, που διασφαλίζουν τους πολίτες από τις ανισότητες της φύσης.
Ως ελάχιστο δείγμα «δημοκρατίας», οι σύγχρονοι πολίτες θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στους θεσμούς και τους νόμους του κράτους, στις βάσεις νομικών δεδομένων και να υπάρχει διαφάνεια σε όλες τις διαδικασίες στα κέντρα αποφάσεων. Η δικαιοσύνη να λειτουργεί αδιάκοπα, απρόσκοπτα και αποτελεσματικά , οι δε ένοχοι να τιμωρούνται , όσο ψηλά κι αν βρίσκονται, καθώς όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται με τα ίδια δικαιώματα.
Είναι λοιπόν προκλητικό, να υπολειτουργεί η Βουλή των Ελλήνων και τα Δικαστήρια την καλοκαιρινή περίοδο ! κι ενώ η χώρα καταρρέει ηθικά και οικονομικά και την στιγμή που ο Έλληνας πολίτης καλείται να εργαστεί σκληρά αποτελεσματικά και φθηνά, κινδυνεύοντας ανά πάσα στιγμή να χάσει την δουλειά του , να βάλει λουκέτο στην επιχείρησή του, να στερηθεί τα ανταποδοτικά οφέλη που δικαιωματικά του ανήκουν και να ζήσει σε μια χώρα χωρίς κυριαρχικά δικαιώματα. Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, καλούνται ( από τα κεντρικά συνδικαλιστικά όργανα ) και απεργούν όλοι οι δικηγόροι της χώρας ενώ η Ελλάδα βουλιάζει στο βούρκο της ανομίας Οι σκανδαλώδεις υποθέσεις ( σε βαθμό κακουργήματος ! ) απαιτούν ξεκαθάρισμα για να αποδοθεί Δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν επιτέλους οι ένοχοι. Περιμένουμε τον Νόμο, την Δικαιοσύνη και τους εκπροσώπους της, να αναλάβουν τις ευθύνες τους, βάζοντας τέλος στις νοοτροπίες του φαύλου κύκλου του παρελθόντος.
Ο τόπος μας χρειάζεται ισονομία, οικονομική ανάπτυξη, αναβάθμιση της παιδείας, ηθικούς κανόνες, εθελοντισμό και προσφορά υπηρεσίας. Είναι επιτακτική ανάγκη η δραστηριοποίηση των πολιτών γιατί η χώρα ανήκει στους πολίτες και κατά τον Ηράκλειτο, ο λαός οφείλει να μάχεται για τον Νόμο, όπως μάχεται για τα τείχη της πόλης του.
Κυριακή 30 Μαΐου 2010
Δεν είναι Τούρκοι όλοι οι Μουσουλμάνοι
Στα μέσα του 19ου αιώνα η ευρύτερη Θράκη ήταν μέρος της Ευρωπαϊκής κτήσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και υπήρχαν τρείς κύριοι αντίπαλοι που θα αγωνίζονταν σκληρά για να διεκδικήσουν τα εδάφη της και να οικειοποιηθούν την ιστορία της. Η Βυζαντινή αυτοκρατορία , το μεσαιωνικό Βουλγαρικό κράτος και η Οθωμανική αυτοκρατορία. Μία αυτοκρατορία περιθωριοποιημένη μέσα στο πλαίσια του ιδιότυπου φεουδαρχισμού της και μειονεκτική απέναντι σε μια πολλά υποσχόμενη κεφαλαιοκρατική Δύση. Η διαφθορά της Διοίκησης , η παρεμβατικότητα των Μεγάλων Δυνάμεων και τα εθνικιστικά κινήματα των χριστιανών υπηκόων της, απειλούσαν να την καταλύσουν. Έτσι προέκυψε εν ολίγοις , το «Ανατολικό ζήτημα» με τους Ρώσους από την μια να επιδιώκουν έξοδο στο Αιγαίο , έλεγχο των Στενών και την κατάληψη της Κων/πολης και από την άλλη η Αγγλία να πασχίζει να διατηρήσει την ακεραιότητα της Αυτοκρατορίας , απωθώντας τους Ρώσους.
Τα εθνικά κινήματα του 19ου αιώνα καθόρισαν τις εξελίξεις στα Βαλκάνια , την κατάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και την δημιουργία νέων εθνικών κρατών, μέσα σ’ ένα μισαλλόδοξο ιδεολογικό περιβάλλον που τελικώς θα απέκλειε την ορθολογική ανάπτυξή τους. Είναι χαρακτηριστικό πως τα νέα Βαλκανικά κράτη υπέστησαν έντονες παρεμβάσεις από τις Μεγάλες Δυνάμεις και συγκροτήθηκαν κατόπιν Συνθηκών μετά από αιματηρούς πολέμους.
Αναπόφευκτα , μέσα στη δίνη των εθνικιστικών συγκρούσεων βρέθηκαν οι Πομάκοι της οροσειράς της Ροδόπης. Ένας σλαβόφωνος , μουσουλμανικός πληθυσμός , χωρίς εθνοτικές ιδεοληψίες και εξαπλωμένος σε μια ευρύτερη περιοχή , από τα ανατολικά σύνορα της Αλβανίας μέχρι τον Έβρο.
Ο Θρησκευτικός τους προσανατολισμός η γενικότερη υστέρηση καθώς και το γεγονός πως ζούσαν διασκορπισμένοι και απομονωμένοι θα εκμηδένιζε κάθε προοπτική για διαμόρφωση εθνικής συνείδησης και κινητοποίησης σε εθνοτική βάση. Ως εκ τούτου , κάποιοι αυτοπροσδιορίζονται «Θράκες» ή «απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου», αλλοι «Έλληνες Πομάκοι», επιδιώκοντας μια ισότιμη ένταξη στην Ελληνική κοινωνία και άλλοι αυτοπροσδιορίζονται «Τούρκοι» επιθυμώντας να επιλύσουν κάποια προβλήματά τους.
Κατά γενικό κανόνα δεν αυτοπροσδιορίζονται «Βούλγαροι» αν και η γλώσσα τους είναι ένα ιδίωμα της κοινής Βουλγαρικής γλώσσας.
Η εμπλοκή των Ρώσων στα Βαλκάνια και το κίνημα του πανσλαβισμού επέφεραν πολλά δεινά στους μουσουλμάνους της Ροδόπης, καθώς οι Βούλγαροι εθνικιστές τους προσέγγισαν με σκοπό να τους εκχριστιανίσουν στα πλαίσια της οικοδόμησης του Βουλγαρικού κράτους και της εξάπλωσης της εξαρχικής εκκλησίας, γιατί ως γνωστόν, η έκταση της εκκλησίας θα καθόριζε τα όρια του κράτους.
Η στρατηγική σημασία της Ροδόπης , ως κομβικό σημείο ελέγχου ολόκληρης της Θρακικής πεδιάδας αλλά και της αρτηρίας που συνέδεε μεγάλα αστικά κέντρα , είναι οι προφανείς λόγοι που μετέτρεψαν την περιοχή σε πεδίο βίαιων μαχών. Δεν μας εντυπωσιάζει λοιπόν το γεγονός ότι οι Πομάκοι αρχηγοί συντάχθηκαν με το Οθωμανικό στρατό στις συγκρούσεις του Ρωσοτουρκικού πολέμου. Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, αυτό θα ήταν η απάντηση στις βίαιες απόπειρες εκβουλγαρισμού τους από τις εθνικιστικές βουλγαρικές συμμορίες. Αξίζει να αναφερθεί πως οι Πομάκοι δεν προέβησαν σε ανθελληνικές ενέργειες κατά του πληθυσμού της Ροδόπης.
Όταν η Οθωμανική αυτοκρατορία αναγνώρισε επίσημα τις ηγεμονίες της Βουλγαρίας και της Ανατολικής Ρωμυλίας που προέκυψαν από το Συνέδριο του Βερολίνου , οι ανυπότακτες περιοχές των ανεξάρτητων ορεσίβιων της Ροδόπης εκχωρήθηκαν ανταποδοτικά στην Οθωμανική αυτοκρατορία ( προς μεγάλη δυσανασχέτηση των Ρώσων ). Αντιθέτως, πολλοί ντόπιοι αρχηγοί , ανάμεσά τους και οι Πομάκοι , θεώρησαν την ένταξή τους στην Οθωμανική αυτοκρατορία ως άμεση προστασία από την εκδικητικότητα των Βουλγάρων.
Αξίζει να σταθούμε στις καταγραφές της εθνογραφικής εποπτείας του πληθυσμού της Οθωμανικής αυτοκρατορίας από τις Μεγάλες Δυνάμεις , όπου εκτός των Τούρκων μουσουλμάνων στην Νότια Βαλκανική , καταγράφηκαν ως μουσουλμάνοι και Τάταροι, Πομάκοι, Τσερκέζοι, Αλβανοί , Τσιγγάνοι και λοιποί. Ανάλογα με τα κατά καιρούς συμφέροντα των Δυτικοευρωπαίων , οι Πομάκοι θα χαρακτηρίζονταν άλλοτε ως «Τούρκοι μουσουλμάνοι» , άλλοτε ως «Μωαμεθανοί Βούλγαροι» και άλλοτε «αυτόχθονες προσήλυτοι». Επίσημες αναφορές εξάλλου συνηγορούν στον εξισλαμισμό των Πομάκων, επί μητροπολίτου Φιλιππούπολης Γαβριήλ, στις αρχές του 17ου αιώνα. Αξιόλογο στοιχείο για την εξαγωγή συμπερασμάτων αποτελεί το γεγονός πως οι Πομάκοι διατηρούν τα έθιμα, τις τελετές και τις προκαταλήψεις των χριστιανών και επικαλούνται τον Άγιο Γεώργιο και τον Άγιο Νικόλαο μέχρι σήμερα. Κάθε χρόνο για παράδειγμα στην γιορτή του προφήτη Ηλία - που αντικατέστησε την γιορτή προς τιμή του Απόλλωνα θεού του Ήλιου - γίνονται θυσίες και παλαιστικοί αγώνες, έθιμο που ανάγεται στην αρχαϊκή εποχή και θυμίζει τις αρχές τωνΟλυμπιακώναγώνων. Κάποιοι Δυτικοί περιηγητές ανά την Βαλκανική , αναφέρουν την εκδοχή ότι οι Πομάκοι προσηλυτίστηκαν για να αποφύγουν τις πιέσεις του ορθόδοξου κλήρου. Αξίζει όμως επιπροσθέτως να αναφερθεί πως οι Πομάκοι ήταν απόγονοι πληθυσμών που ανήκαν στην αίρεση του βογομιλισμού οι οποίοι, όπως και οι Βόσνιοι , μετά την διείσδυση των Οθωμανών στα Βαλκάνια, ασπάστηκαν το Ισλάμ, μετά από ένα μεγάλο διάστημα βίαιων θρησκευτικών συγκρούσεων.
Όταν καταχωρήθηκε η Δυτική Θράκη στη Βουλγαρία, το 1913 , οι Τούρκοι αξιωματούχοι της Κων/πολης έστελναν υπομνήματα στις Μεγάλες Δυνάμεις, ζητώντας επίμονα την αυτονομία της Θράκης ! και αναλογική εκπροσώπηση στα Θρακικά εδάφη ! Ο πρόεδρος μάλιστα της Τούρκικης Γερουσίας και ιδρυτικό μέλος του Νεοτουρκικού κόμματος Ahmet Riza Bey, θα υποστήριζε δημόσια στη Σόφια, πως η Βουλγαρία και η Τουρκία είχαν κοινό συμφέρον, να εκδιώξουν τους Έλληνες από τη Θράκη ! Αλλά και σύμφωνα με τα λόγια του Κεμάλ Ατατούρκ από τον όρκο του, το 1920, « … Σκοπός μας είναι , η Δυτική Θράκη να παραμείνει σε Τουρκικά χέρια…. και σε κατάλληλο χρόνο να ενωθεί με την Μητέρα Πατρίδα… Οι αδελφοί μας της Δυτικής Θράκης πρέπει σε πρώτο βήμα να αγωνιστούν για να κερδίσουν την ανεξαρτησία και την αυτονομία της…»
Η συνθήκη της Λωζάνης αποδέχτηκε την ύπαρξη μειονοτικών πληθυσμών με θρησκευτικό και μόνο προσδιορισμό. Είναι πασιφανές όμως πως οι Νεότουρκοι δουλεύουν ακατάπαυστα προς την κατεύθυνση εκτουρκισμού των Πομάκων και λοιπών μουσουλμάνων της Θράκης, καθώς και των Κούρδων της Τουρκίας, στα πλαίσια της αδιαλλαξίας του Τουρανισμού και της «φαντασιακής» αναβίωσης ενός Τουρκομανικού κράτους από την Κίνα μέχρι τα Βαλκάνια. Αυτά δεν συμβιβάζονται με την επιθυμία ενός «σύγχρονου» κράτους να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ( πράγμα που ούτως ή άλλως είναι ατόπημα ) γιατί στην περίπτωση αυτή θα έπρεπε να μην ονομάζεται πλέον Ευρωπαϊκή.
Ας μη ξεχνούν οι Πομάκοι της Θράκης πως, ως πρόσφυγες , των Βαλκανικών πολέμων, στην Τουρκία δεν αναγνωρίστηκαν ως Τούρκοι, όχι μόνο από τους ντόπιους αλλά και από τους Τούρκους πρόσφυγες, που προέρχονταν από τα ίδια Πομάκικα χωριά της Ροδόπης ! Όσο για την σημερινή κυβέρνηση, μάλλον θα είναι ο σκηνοθέτης της τελευταίας πράξης του δράματος , που με το «εθνικό» εργαλείο Καλλικράτης, θα παραδώσει τους Πομάκους στα χέρια των Τούρκων.
Προς τους κυρίους δε της αντίπερα όχθης, απλά θα πω, πως δεν είναι Τούρκοι όλοι οι Μουσουλμάνοι της γής !
Τα εθνικά κινήματα του 19ου αιώνα καθόρισαν τις εξελίξεις στα Βαλκάνια , την κατάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και την δημιουργία νέων εθνικών κρατών, μέσα σ’ ένα μισαλλόδοξο ιδεολογικό περιβάλλον που τελικώς θα απέκλειε την ορθολογική ανάπτυξή τους. Είναι χαρακτηριστικό πως τα νέα Βαλκανικά κράτη υπέστησαν έντονες παρεμβάσεις από τις Μεγάλες Δυνάμεις και συγκροτήθηκαν κατόπιν Συνθηκών μετά από αιματηρούς πολέμους.
Αναπόφευκτα , μέσα στη δίνη των εθνικιστικών συγκρούσεων βρέθηκαν οι Πομάκοι της οροσειράς της Ροδόπης. Ένας σλαβόφωνος , μουσουλμανικός πληθυσμός , χωρίς εθνοτικές ιδεοληψίες και εξαπλωμένος σε μια ευρύτερη περιοχή , από τα ανατολικά σύνορα της Αλβανίας μέχρι τον Έβρο.
Ο Θρησκευτικός τους προσανατολισμός η γενικότερη υστέρηση καθώς και το γεγονός πως ζούσαν διασκορπισμένοι και απομονωμένοι θα εκμηδένιζε κάθε προοπτική για διαμόρφωση εθνικής συνείδησης και κινητοποίησης σε εθνοτική βάση. Ως εκ τούτου , κάποιοι αυτοπροσδιορίζονται «Θράκες» ή «απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου», αλλοι «Έλληνες Πομάκοι», επιδιώκοντας μια ισότιμη ένταξη στην Ελληνική κοινωνία και άλλοι αυτοπροσδιορίζονται «Τούρκοι» επιθυμώντας να επιλύσουν κάποια προβλήματά τους.
Κατά γενικό κανόνα δεν αυτοπροσδιορίζονται «Βούλγαροι» αν και η γλώσσα τους είναι ένα ιδίωμα της κοινής Βουλγαρικής γλώσσας.
Η εμπλοκή των Ρώσων στα Βαλκάνια και το κίνημα του πανσλαβισμού επέφεραν πολλά δεινά στους μουσουλμάνους της Ροδόπης, καθώς οι Βούλγαροι εθνικιστές τους προσέγγισαν με σκοπό να τους εκχριστιανίσουν στα πλαίσια της οικοδόμησης του Βουλγαρικού κράτους και της εξάπλωσης της εξαρχικής εκκλησίας, γιατί ως γνωστόν, η έκταση της εκκλησίας θα καθόριζε τα όρια του κράτους.
Η στρατηγική σημασία της Ροδόπης , ως κομβικό σημείο ελέγχου ολόκληρης της Θρακικής πεδιάδας αλλά και της αρτηρίας που συνέδεε μεγάλα αστικά κέντρα , είναι οι προφανείς λόγοι που μετέτρεψαν την περιοχή σε πεδίο βίαιων μαχών. Δεν μας εντυπωσιάζει λοιπόν το γεγονός ότι οι Πομάκοι αρχηγοί συντάχθηκαν με το Οθωμανικό στρατό στις συγκρούσεις του Ρωσοτουρκικού πολέμου. Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, αυτό θα ήταν η απάντηση στις βίαιες απόπειρες εκβουλγαρισμού τους από τις εθνικιστικές βουλγαρικές συμμορίες. Αξίζει να αναφερθεί πως οι Πομάκοι δεν προέβησαν σε ανθελληνικές ενέργειες κατά του πληθυσμού της Ροδόπης.
Όταν η Οθωμανική αυτοκρατορία αναγνώρισε επίσημα τις ηγεμονίες της Βουλγαρίας και της Ανατολικής Ρωμυλίας που προέκυψαν από το Συνέδριο του Βερολίνου , οι ανυπότακτες περιοχές των ανεξάρτητων ορεσίβιων της Ροδόπης εκχωρήθηκαν ανταποδοτικά στην Οθωμανική αυτοκρατορία ( προς μεγάλη δυσανασχέτηση των Ρώσων ). Αντιθέτως, πολλοί ντόπιοι αρχηγοί , ανάμεσά τους και οι Πομάκοι , θεώρησαν την ένταξή τους στην Οθωμανική αυτοκρατορία ως άμεση προστασία από την εκδικητικότητα των Βουλγάρων.
Αξίζει να σταθούμε στις καταγραφές της εθνογραφικής εποπτείας του πληθυσμού της Οθωμανικής αυτοκρατορίας από τις Μεγάλες Δυνάμεις , όπου εκτός των Τούρκων μουσουλμάνων στην Νότια Βαλκανική , καταγράφηκαν ως μουσουλμάνοι και Τάταροι, Πομάκοι, Τσερκέζοι, Αλβανοί , Τσιγγάνοι και λοιποί. Ανάλογα με τα κατά καιρούς συμφέροντα των Δυτικοευρωπαίων , οι Πομάκοι θα χαρακτηρίζονταν άλλοτε ως «Τούρκοι μουσουλμάνοι» , άλλοτε ως «Μωαμεθανοί Βούλγαροι» και άλλοτε «αυτόχθονες προσήλυτοι». Επίσημες αναφορές εξάλλου συνηγορούν στον εξισλαμισμό των Πομάκων, επί μητροπολίτου Φιλιππούπολης Γαβριήλ, στις αρχές του 17ου αιώνα. Αξιόλογο στοιχείο για την εξαγωγή συμπερασμάτων αποτελεί το γεγονός πως οι Πομάκοι διατηρούν τα έθιμα, τις τελετές και τις προκαταλήψεις των χριστιανών και επικαλούνται τον Άγιο Γεώργιο και τον Άγιο Νικόλαο μέχρι σήμερα. Κάθε χρόνο για παράδειγμα στην γιορτή του προφήτη Ηλία - που αντικατέστησε την γιορτή προς τιμή του Απόλλωνα θεού του Ήλιου - γίνονται θυσίες και παλαιστικοί αγώνες, έθιμο που ανάγεται στην αρχαϊκή εποχή και θυμίζει τις αρχές τωνΟλυμπιακώναγώνων. Κάποιοι Δυτικοί περιηγητές ανά την Βαλκανική , αναφέρουν την εκδοχή ότι οι Πομάκοι προσηλυτίστηκαν για να αποφύγουν τις πιέσεις του ορθόδοξου κλήρου. Αξίζει όμως επιπροσθέτως να αναφερθεί πως οι Πομάκοι ήταν απόγονοι πληθυσμών που ανήκαν στην αίρεση του βογομιλισμού οι οποίοι, όπως και οι Βόσνιοι , μετά την διείσδυση των Οθωμανών στα Βαλκάνια, ασπάστηκαν το Ισλάμ, μετά από ένα μεγάλο διάστημα βίαιων θρησκευτικών συγκρούσεων.
Όταν καταχωρήθηκε η Δυτική Θράκη στη Βουλγαρία, το 1913 , οι Τούρκοι αξιωματούχοι της Κων/πολης έστελναν υπομνήματα στις Μεγάλες Δυνάμεις, ζητώντας επίμονα την αυτονομία της Θράκης ! και αναλογική εκπροσώπηση στα Θρακικά εδάφη ! Ο πρόεδρος μάλιστα της Τούρκικης Γερουσίας και ιδρυτικό μέλος του Νεοτουρκικού κόμματος Ahmet Riza Bey, θα υποστήριζε δημόσια στη Σόφια, πως η Βουλγαρία και η Τουρκία είχαν κοινό συμφέρον, να εκδιώξουν τους Έλληνες από τη Θράκη ! Αλλά και σύμφωνα με τα λόγια του Κεμάλ Ατατούρκ από τον όρκο του, το 1920, « … Σκοπός μας είναι , η Δυτική Θράκη να παραμείνει σε Τουρκικά χέρια…. και σε κατάλληλο χρόνο να ενωθεί με την Μητέρα Πατρίδα… Οι αδελφοί μας της Δυτικής Θράκης πρέπει σε πρώτο βήμα να αγωνιστούν για να κερδίσουν την ανεξαρτησία και την αυτονομία της…»
Η συνθήκη της Λωζάνης αποδέχτηκε την ύπαρξη μειονοτικών πληθυσμών με θρησκευτικό και μόνο προσδιορισμό. Είναι πασιφανές όμως πως οι Νεότουρκοι δουλεύουν ακατάπαυστα προς την κατεύθυνση εκτουρκισμού των Πομάκων και λοιπών μουσουλμάνων της Θράκης, καθώς και των Κούρδων της Τουρκίας, στα πλαίσια της αδιαλλαξίας του Τουρανισμού και της «φαντασιακής» αναβίωσης ενός Τουρκομανικού κράτους από την Κίνα μέχρι τα Βαλκάνια. Αυτά δεν συμβιβάζονται με την επιθυμία ενός «σύγχρονου» κράτους να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ( πράγμα που ούτως ή άλλως είναι ατόπημα ) γιατί στην περίπτωση αυτή θα έπρεπε να μην ονομάζεται πλέον Ευρωπαϊκή.
Ας μη ξεχνούν οι Πομάκοι της Θράκης πως, ως πρόσφυγες , των Βαλκανικών πολέμων, στην Τουρκία δεν αναγνωρίστηκαν ως Τούρκοι, όχι μόνο από τους ντόπιους αλλά και από τους Τούρκους πρόσφυγες, που προέρχονταν από τα ίδια Πομάκικα χωριά της Ροδόπης ! Όσο για την σημερινή κυβέρνηση, μάλλον θα είναι ο σκηνοθέτης της τελευταίας πράξης του δράματος , που με το «εθνικό» εργαλείο Καλλικράτης, θα παραδώσει τους Πομάκους στα χέρια των Τούρκων.
Προς τους κυρίους δε της αντίπερα όχθης, απλά θα πω, πως δεν είναι Τούρκοι όλοι οι Μουσουλμάνοι της γής !
Τρίτη 18 Μαΐου 2010
Η «Δημοκρατία» της μάζας
Σύμφωνα με τις ιδέες της κλασικής δημοκρατικής αντίληψης, ο λαός λογίζεται σαν έδρα κάθε νόμιμης εξουσίας και στο όνομα του γίνονται όλες οι διακηρύξεις. Αξίζει δε να αναφέρουμε, πως οι δημοκρατικοί θεσμοί εδραιώνουν την εφαρμογή της επικρατούσας κοινής γνώμης που προέρχεται από δημόσια συζήτηση. Κάθε άτομο εκθέτει τους στοχασμούς του για ένα συγκεκριμένο ζήτημα, χωρίς καμία ομάδα να μονοπωλεί τη συζήτηση και να καθορίζει την επικρατέστερη γνώμη.
Η αλάθευτη φωνή της λογικής της κοινής γνώμης αμφισβητήθηκε κατά την πορεία, από την «ανάγκη» να συζητούνται τα λεπτά και πολύπλοκα θέματα μόνο από τους ειδικούς και από εκείνους που άρχισαν να παίρνουν αποφάσεις στο όνομα του λαού...Όπως αντιλαμβανόμαστε , ο λαός δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται ως λαός της κοινής γνώμης όταν όλα τα ζητήματα , ακόμη κι εκείνα που καθορίζουν την ζωή του, δεν προβάλλονται και δεν αποφασίζονται από τον ίδιο . Όταν για τους Έλληνες πολίτες ακόμη κι η απλή πρακτική του δημοψηφίσματος είναι κάτι άγνωστο.
Ένα πέπλο μυστηρίου καλύπτει την εξωτερική πολιτική, τα οικονομικά θέματα, τα τοπικά προβλήματα κ.α. για τα οποία παίρνει αποφάσεις η εξουσία με τρομακτικές συνέπειες για τους πολίτες. Αναμφίβολα η ελίτ της εξουσίας κρατά στα χέρια της τους κυριότερους οργανισμούς της κοινωνίας, διευθύνει τον κρατικό μηχανισμό , τις εταιρίες κτλ και διεκδικεί όλα τα προνόμια. Άλλωστε, η συνολική εικόνα της οικοδομήματος είναι προσιτή μόνο στην κορυφή της ιεραρχίας, η οποία αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη εξουσία , συντονισμό και αυταρχικότητα.
Τα άτομα , από την άλλη πλευρά , έχουν αρχίσει να μην εμπιστεύονται τον εαυτό τους, δεν μπορούν να διαμορφώσουν γνώμη, αποφεύγουν την ανάμιξη στις δημόσιες υποθέσεις και εξισώνονται προς τα κάτω. Ο λαός με λίγα λόγια, έχει μετατραπεί σε μια άμορφη μάζα και κυρίαρχη γνώμη είναι αυτή των τηλεοπτικών προγραμμάτων ! Δεν απορούμε πλέον , που τα υποταγμένα, χωρίς ατομική συνείδηση άτομα χειραγωγούνται και χάνουν την επαφή με παραδοσιακές αξίες και αρχές. Είναι έτοιμα δηλαδή για κάθε ανήθικη δοσοληψία, καθώς η ανηθικότητα καταντά θεσμός. Δεν νοείται επιτυχία που να μην είναι οικονομική ενώ είναι καταφανές πως κυρίαρχη λογική είναι η αξία του χρήματος. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν , γιατί οι πολιτικοί ασχολούνται με ανέντιμες συναλλαγές και εκδουλεύσεις κάθε είδους και γιατί κυριαρχεί η πελατειακή πολιτική.
Ύστερα απ’ όλα αυτά , δεν μας εκπλήσσει η απουσία παιδείας, ιδιαίτερα δε της ανθρωπιστικής, που προσανατολίζει προς το ηθικά ανώτερο , διαμορφώνει ηθική συνείδηση και ορθά κριτήρια για να διακρίνουμε το δίκαιο από το άδικο. Θα λέγαμε, αντιθέτως, ότι είναι μεθοδευμένη…
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κοινωνία της μάζας δεν παράγει ευσυνείδητους πολίτες αλλά ελλιπείς προσωπικότητες, υποκριτές, αγύρτες και καπάτσους κερδοσκόπους …
Η αλάθευτη φωνή της λογικής της κοινής γνώμης αμφισβητήθηκε κατά την πορεία, από την «ανάγκη» να συζητούνται τα λεπτά και πολύπλοκα θέματα μόνο από τους ειδικούς και από εκείνους που άρχισαν να παίρνουν αποφάσεις στο όνομα του λαού...Όπως αντιλαμβανόμαστε , ο λαός δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται ως λαός της κοινής γνώμης όταν όλα τα ζητήματα , ακόμη κι εκείνα που καθορίζουν την ζωή του, δεν προβάλλονται και δεν αποφασίζονται από τον ίδιο . Όταν για τους Έλληνες πολίτες ακόμη κι η απλή πρακτική του δημοψηφίσματος είναι κάτι άγνωστο.
Ένα πέπλο μυστηρίου καλύπτει την εξωτερική πολιτική, τα οικονομικά θέματα, τα τοπικά προβλήματα κ.α. για τα οποία παίρνει αποφάσεις η εξουσία με τρομακτικές συνέπειες για τους πολίτες. Αναμφίβολα η ελίτ της εξουσίας κρατά στα χέρια της τους κυριότερους οργανισμούς της κοινωνίας, διευθύνει τον κρατικό μηχανισμό , τις εταιρίες κτλ και διεκδικεί όλα τα προνόμια. Άλλωστε, η συνολική εικόνα της οικοδομήματος είναι προσιτή μόνο στην κορυφή της ιεραρχίας, η οποία αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη εξουσία , συντονισμό και αυταρχικότητα.
Τα άτομα , από την άλλη πλευρά , έχουν αρχίσει να μην εμπιστεύονται τον εαυτό τους, δεν μπορούν να διαμορφώσουν γνώμη, αποφεύγουν την ανάμιξη στις δημόσιες υποθέσεις και εξισώνονται προς τα κάτω. Ο λαός με λίγα λόγια, έχει μετατραπεί σε μια άμορφη μάζα και κυρίαρχη γνώμη είναι αυτή των τηλεοπτικών προγραμμάτων ! Δεν απορούμε πλέον , που τα υποταγμένα, χωρίς ατομική συνείδηση άτομα χειραγωγούνται και χάνουν την επαφή με παραδοσιακές αξίες και αρχές. Είναι έτοιμα δηλαδή για κάθε ανήθικη δοσοληψία, καθώς η ανηθικότητα καταντά θεσμός. Δεν νοείται επιτυχία που να μην είναι οικονομική ενώ είναι καταφανές πως κυρίαρχη λογική είναι η αξία του χρήματος. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν , γιατί οι πολιτικοί ασχολούνται με ανέντιμες συναλλαγές και εκδουλεύσεις κάθε είδους και γιατί κυριαρχεί η πελατειακή πολιτική.
Ύστερα απ’ όλα αυτά , δεν μας εκπλήσσει η απουσία παιδείας, ιδιαίτερα δε της ανθρωπιστικής, που προσανατολίζει προς το ηθικά ανώτερο , διαμορφώνει ηθική συνείδηση και ορθά κριτήρια για να διακρίνουμε το δίκαιο από το άδικο. Θα λέγαμε, αντιθέτως, ότι είναι μεθοδευμένη…
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κοινωνία της μάζας δεν παράγει ευσυνείδητους πολίτες αλλά ελλιπείς προσωπικότητες, υποκριτές, αγύρτες και καπάτσους κερδοσκόπους …
Παρασκευή 7 Μαΐου 2010
Ο ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ
Υπάρχει η πρότερη καταγεγραμμένη εμπειρία της επιβολής « Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου» , όταν η Ελλάδα είχε πάλι , όπως τώρα , εμπλακεί στον ίδιο φαύλο κύκλο των δανείων και της διαφθοράς. Εκτός τούτου, μια σειρά χωρών στις μέρες μας υφίστανται την εποπτεία του ΔΝΤ με όλα τα συνεπακόλουθα. Όταν λοιπόν μια χώρα βρίσκεται κάτω από οικονομικό έλεγχο αυτό σημαίνει ότι, όλες ανεξαιρέτως οι πηγές εσόδων μπορεί να ανήκουν στους δανειστές της, εκ του οποίου και η επικείμενη κρατικοποίηση της ΔΕΗ, των Ελληνικών πετρελαίων , του ΟΠΑΠ και όποιου άλλου οργανισμού θεωρηθεί αναγκαίο.
Όταν η Ελλάδα βρισκόταν υπό τη εποπτεία της ΔΟΕ , οι επίδοξοι δανειστές μας δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν ακόμη και τους Οθωμανούς , ώστε η ηττημένη και ταπεινωμένη Ελλάδα να ζητά δάνεια , για την αποπληρωμή πολεμικών αποζημιώσεων. Ντόπιοι και ξένοι κερδοσκόποι τότε ζητούσαν να μετατραπεί η χώρα σε προτεκτοράτο . Υπογράφαμε για δάνεια λόγου χάριν, των 100 δις και παίρναμε τα μισά γιατί ήμασταν σε αδιέξοδο, όπως σήμερα.
Τα αθέμιτα μέσα δεν έχουν πάψει να χρησιμοποιούνται . Όλοι βλέπουμε με υποψία τους «κουκουλοφόρους» , τους νεαρούς με τους σιδερολοστούς και τους παρακρατικούς να ρημάζουν το κέντρο της Αθήνας με αθώα θύματα.
Δεν λείπουν φυσικά και οι νέο-οθωμανοί Τούρκοι, που όπου νάναι έρχονται. Μήπως κατέχουν και αυτοί ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου !!
Πώς θα διαπραγματευτούμε όμως μαζί τους όταν σύμφωνα με διεθνείς εμπειρογνώμονες:
- Η χρεοκοπία και η αποχώρηση από το ευρώ είναι μάλλον αναπόφευκτες
- Οι πολιτικοί έχουν υποθηκεύσει την εθνική μας κυριαρχία .
Σε άλλη περίπτωση θα λέγαμε πως ευτυχώς , έχουν έγκαιρα φροντίσει να «θωρακίσουν» την χώρα με «υπερσύγχρονα» Γερμανικά υποβρύχια !
Ύστερα απ’ όλα αυτά , η τοποθέτηση τέως πρωθυπουργού στις πρόσφατες εξελίξεις είναι το λιγότερο εξοργιστικές καθώς ανάμεσα στα άλλα λέει πως, έφταιξαν οι πολίτες , γιατί ζητούσαν πολλές παροχές και ιδιαίτερες σχέσεις με την εξουσία και η πελατειακή πολιτική .
Κατά την θητεία του όμως , « άνθιζαν» οι αριθμοί και το χρηματιστήριο ( ποιος ξεχνά το ομώνυμο σκάνδαλο ; ) η ασύδοτη κατασπατάληση κρατικών και κοινοτικών πόρων, η πολιτική της μίζας και η ταπείνωση στα Ίμια. Για όλα αυτά έφταιξαν οι Έλληνες πολίτες ;
Οι επισκέπτες ελεγκτές πάντως στα υπουργεία μας, που θα επανέλθουν για έλεγχο, διαπίστωσαν την ύπαρξη ενός σκανδαλώδους κράτους. Βέβαια η καταπάτηση των δημοκρατικών θεσμών, η ανυπαρξία Δικαίου και η κατάλυση της δημοκρατίας, τους αφορά μόνο στο μέτρο που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Για τους πιστωτές μας τους κερδοσκόπους, τους κατόχους Ελληνικών ομολόγων , ξένους και Έλληνες η Δημοκρατία , η αγάπη γι’ αυτόν τον τόπο και η φιλοπατρία είναι λέξεις με χρηστική μόνο σημασία.
Καλούμαστε λοιπόν εμείς οι Έλληνες πολίτες να φορτωθούμε την χρεωκοπία με περικοπές μισθών και συντάξεων και προοπτικές περαιτέρω μείωσης της αγοραστικής μας δύναμης ( αύξηση άμεσων φόρων ) , με αύξηση της ανεργίας και την υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας, χωρίς σχέδιο ανάκαμψης .
Αν όχι τώρα, πότε θα απαιτήσουμε την αποκατάσταση της δημοκρατίας της διαφάνειας και δικαιοσύνης για να τιμωρηθούν οι ένοχοι βαρύτατων εγκλημάτων εις βάρος των πολιτών και της πατρίδας τους ;
Όταν η Ελλάδα βρισκόταν υπό τη εποπτεία της ΔΟΕ , οι επίδοξοι δανειστές μας δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν ακόμη και τους Οθωμανούς , ώστε η ηττημένη και ταπεινωμένη Ελλάδα να ζητά δάνεια , για την αποπληρωμή πολεμικών αποζημιώσεων. Ντόπιοι και ξένοι κερδοσκόποι τότε ζητούσαν να μετατραπεί η χώρα σε προτεκτοράτο . Υπογράφαμε για δάνεια λόγου χάριν, των 100 δις και παίρναμε τα μισά γιατί ήμασταν σε αδιέξοδο, όπως σήμερα.
Τα αθέμιτα μέσα δεν έχουν πάψει να χρησιμοποιούνται . Όλοι βλέπουμε με υποψία τους «κουκουλοφόρους» , τους νεαρούς με τους σιδερολοστούς και τους παρακρατικούς να ρημάζουν το κέντρο της Αθήνας με αθώα θύματα.
Δεν λείπουν φυσικά και οι νέο-οθωμανοί Τούρκοι, που όπου νάναι έρχονται. Μήπως κατέχουν και αυτοί ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου !!
Πώς θα διαπραγματευτούμε όμως μαζί τους όταν σύμφωνα με διεθνείς εμπειρογνώμονες:
- Η χρεοκοπία και η αποχώρηση από το ευρώ είναι μάλλον αναπόφευκτες
- Οι πολιτικοί έχουν υποθηκεύσει την εθνική μας κυριαρχία .
Σε άλλη περίπτωση θα λέγαμε πως ευτυχώς , έχουν έγκαιρα φροντίσει να «θωρακίσουν» την χώρα με «υπερσύγχρονα» Γερμανικά υποβρύχια !
Ύστερα απ’ όλα αυτά , η τοποθέτηση τέως πρωθυπουργού στις πρόσφατες εξελίξεις είναι το λιγότερο εξοργιστικές καθώς ανάμεσα στα άλλα λέει πως, έφταιξαν οι πολίτες , γιατί ζητούσαν πολλές παροχές και ιδιαίτερες σχέσεις με την εξουσία και η πελατειακή πολιτική .
Κατά την θητεία του όμως , « άνθιζαν» οι αριθμοί και το χρηματιστήριο ( ποιος ξεχνά το ομώνυμο σκάνδαλο ; ) η ασύδοτη κατασπατάληση κρατικών και κοινοτικών πόρων, η πολιτική της μίζας και η ταπείνωση στα Ίμια. Για όλα αυτά έφταιξαν οι Έλληνες πολίτες ;
Οι επισκέπτες ελεγκτές πάντως στα υπουργεία μας, που θα επανέλθουν για έλεγχο, διαπίστωσαν την ύπαρξη ενός σκανδαλώδους κράτους. Βέβαια η καταπάτηση των δημοκρατικών θεσμών, η ανυπαρξία Δικαίου και η κατάλυση της δημοκρατίας, τους αφορά μόνο στο μέτρο που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Για τους πιστωτές μας τους κερδοσκόπους, τους κατόχους Ελληνικών ομολόγων , ξένους και Έλληνες η Δημοκρατία , η αγάπη γι’ αυτόν τον τόπο και η φιλοπατρία είναι λέξεις με χρηστική μόνο σημασία.
Καλούμαστε λοιπόν εμείς οι Έλληνες πολίτες να φορτωθούμε την χρεωκοπία με περικοπές μισθών και συντάξεων και προοπτικές περαιτέρω μείωσης της αγοραστικής μας δύναμης ( αύξηση άμεσων φόρων ) , με αύξηση της ανεργίας και την υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας, χωρίς σχέδιο ανάκαμψης .
Αν όχι τώρα, πότε θα απαιτήσουμε την αποκατάσταση της δημοκρατίας της διαφάνειας και δικαιοσύνης για να τιμωρηθούν οι ένοχοι βαρύτατων εγκλημάτων εις βάρος των πολιτών και της πατρίδας τους ;
Κυριακή 25 Απριλίου 2010
Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ
Δεν είναι μυστικό πως οι πολιτικοί είναι διεκπεραιωτές της εξουσίας που εκπορεύεται από τους υπεράνω αυτών στην ιεραρχία , πλουτοκρατικούς κύκλους, που δεν οφείλουν την «ανώτερη» θέση που καταλαμβάνουν στην αρετή τους.
Κατά τον Μπαλζάκ μάλιστα , πίσω από κάθε μεγάλη περιουσία, βρίσκεται κάποιο έγκλημα και για να πω το ίδιο πράγμα πιο απλά , κανείς δεν έγινε πάμπλουτος , βάζοντας στην άκρη ένα μέρος από τον μισθό ή το πενιχρό του μεροκάματο. Υποθέτω πως ο λόγος πρέπει να δοθεί στους μελετητές της ψυχολογίας, για να μας εξηγήσουν το βίτσιο των πάμπλουτων να προκαλούν αυτάρεσκα , λέγοντας όπως ο Γκόλντμαν ( της Goldman & Sachs ) , πως ξεκίνησε την καριέρα του σαν γυρολόγος …. ( Ίσως αν έλεγε για την συνέχεια της πορείας του, βγάζαμε κι εμείς κάποιο συμπέρασμα).
Ο μεγάλος πλούτος , οι εταιρίες, είναι επίσης γνωστό ότι επιστρατεύουν πολιτικά πρόσωπα, εκτός του ότι τα κατασκευάζουν ( για νάχουν το κεφάλι τους ήσυχο ) στα «εκκολαπτήρια» του Harvard και των άλλων συναφών ιδρυμάτων τους.
Εκεί δημιουργούνται οι καριέρες των πολιτικών και των στελεχών που κατευθύνουν τις επιχειρήσεις και το μέλλον του πλανήτη. Εκεί πλάθεται η ελίτ της εξουσίας , που ένας και μοναδικός της στόχος είναι , το ΧΡΗΜΑ και που για την αύξηση του κέρδους εκπαιδεύονται να κινούν ακόμη και απάνθρωπες διαδικασίες όπως πολέμους , πραξικοπήματα , τρομοκρατία, πτωχεύσεις κρατών κτλ, κτλ.
Η κυριαρχία του πλούτου πάνω στα καταναλωτικά αγαθά, ωχριά μπροστά στην εξουσία του πάνω στους θεσμούς , όταν μετατρέπεται σε πολιτική δύναμη . Οι πολιτικοί , ως διαχειριστές της εξουσίας του πλούτου, παίρνουν αποφάσεις που αφορούν την δραστηριότητα των εταιριών στη χώρα τους.
Ο λόγος τώρα, που δεν μπορεί να εκλεγεί βουλευτής ο κάθε κυρ- Παντελής ( που είναι «καθαρός» και πανέξυπνος) είναι πως δεν έχει πρόσβαση στον μηχανισμό διαφήμισης για να μάθουν όλοι ποιος είναι. Ο μηχανισμός φήμης χρειάζεται πολύ χρήμα για να κινηθεί , που μόνο οι πλουτοκρατικοί κύκλοι διαθέτουν , με αποτέλεσμα να εκλέγεται βουλευτής και να αναρριχάται στην εξουσία , ο έχων το «χρίσμα» ( εδώ βρίσκουμε άλλο ένα μεγάλο ατόπημα ή μάλλον τρικ της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας ). Ας επιστρέψουμε όμως στον κόσμο των εταιριών και ας πάρουμε για παράδειγμα , την Siemens. Τα δώρα ( οικοσκευές, laptopς κτλ ) προς πολιτικά πρόσωπα και υψηλόβαθμα στελέχη καθώς και η ύπαρξη ανοιχτών ! λογαριασμών εξόδων, αποδεικνύουν την εφαρμογή της πάγιας πρακτικής τους.
Κάθε έννοια , δημοκρατίας, σοσιαλισμού, ισονομίας, λαϊκής κυριαρχίας ! είναι απλά για λαϊκή κατανάλωση. Κατ’ επέκταση καταλαβαίνουμε πως η κοινοβουλευτική μας δημοκρατία δεν είναι παρά ένα τέλεια διαρθρωμένο δίκτυο της Αγοράς. Υποπτευόμαστε βέβαια όλοι ότι η επίκληση της «Δημοκρατίας» από τις ΗΠΑ , κατά τις βομβαρδιστικές επιθέσεις εναντίον του Ιράκ και της Σερβίας , τις απειλές κατά του Ιράν και αλλού , δεν είναι παρά το χτίσιμο ενός άλλοθι , όπως ακριβώς ήταν οι περίφημες «παράπλευρες απώλειες» ( που έσπευσαν να δηλώσουν οι στρατιωτικοί αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ στα ΜΜΕ, αμέσως μετά τον βομβαρδισμό των αμάχων Σέρβων , παραβιάζοντας το Δίκαιο του Πολέμου.
Η αποδόμηση της Ελλάδας δεν είναι πια προειδοποίηση μα γεγονός. Οι Ισλανδοί πολίτες τολμούν και απαιτούν να αποδοθούν ευθύνες σε αξιωματούχους μα και στον πρωθυπουργό της χώρας τους, για «πλημμελή εποπτεία» των οικονομικών θεμάτων. Οι Έλληνες πολίτες παρακολουθούν σκυφτοί και βουβοί το δράμα που εκτυλίσσεται, που είναι δείγμα αποδοχής της συνενοχής, γιατί η διαφθορά προχώρησε πολύ. Έτοιμοι λοιπόν για την νέα Οδύσσεια με τους ίδιους πολιτικούς στην οθόνη της TV να παίζουν τον ρόλο τους σαν να μην τρέχει τίποτα…
Κατά τον Μπαλζάκ μάλιστα , πίσω από κάθε μεγάλη περιουσία, βρίσκεται κάποιο έγκλημα και για να πω το ίδιο πράγμα πιο απλά , κανείς δεν έγινε πάμπλουτος , βάζοντας στην άκρη ένα μέρος από τον μισθό ή το πενιχρό του μεροκάματο. Υποθέτω πως ο λόγος πρέπει να δοθεί στους μελετητές της ψυχολογίας, για να μας εξηγήσουν το βίτσιο των πάμπλουτων να προκαλούν αυτάρεσκα , λέγοντας όπως ο Γκόλντμαν ( της Goldman & Sachs ) , πως ξεκίνησε την καριέρα του σαν γυρολόγος …. ( Ίσως αν έλεγε για την συνέχεια της πορείας του, βγάζαμε κι εμείς κάποιο συμπέρασμα).
Ο μεγάλος πλούτος , οι εταιρίες, είναι επίσης γνωστό ότι επιστρατεύουν πολιτικά πρόσωπα, εκτός του ότι τα κατασκευάζουν ( για νάχουν το κεφάλι τους ήσυχο ) στα «εκκολαπτήρια» του Harvard και των άλλων συναφών ιδρυμάτων τους.
Εκεί δημιουργούνται οι καριέρες των πολιτικών και των στελεχών που κατευθύνουν τις επιχειρήσεις και το μέλλον του πλανήτη. Εκεί πλάθεται η ελίτ της εξουσίας , που ένας και μοναδικός της στόχος είναι , το ΧΡΗΜΑ και που για την αύξηση του κέρδους εκπαιδεύονται να κινούν ακόμη και απάνθρωπες διαδικασίες όπως πολέμους , πραξικοπήματα , τρομοκρατία, πτωχεύσεις κρατών κτλ, κτλ.
Η κυριαρχία του πλούτου πάνω στα καταναλωτικά αγαθά, ωχριά μπροστά στην εξουσία του πάνω στους θεσμούς , όταν μετατρέπεται σε πολιτική δύναμη . Οι πολιτικοί , ως διαχειριστές της εξουσίας του πλούτου, παίρνουν αποφάσεις που αφορούν την δραστηριότητα των εταιριών στη χώρα τους.
Ο λόγος τώρα, που δεν μπορεί να εκλεγεί βουλευτής ο κάθε κυρ- Παντελής ( που είναι «καθαρός» και πανέξυπνος) είναι πως δεν έχει πρόσβαση στον μηχανισμό διαφήμισης για να μάθουν όλοι ποιος είναι. Ο μηχανισμός φήμης χρειάζεται πολύ χρήμα για να κινηθεί , που μόνο οι πλουτοκρατικοί κύκλοι διαθέτουν , με αποτέλεσμα να εκλέγεται βουλευτής και να αναρριχάται στην εξουσία , ο έχων το «χρίσμα» ( εδώ βρίσκουμε άλλο ένα μεγάλο ατόπημα ή μάλλον τρικ της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας ). Ας επιστρέψουμε όμως στον κόσμο των εταιριών και ας πάρουμε για παράδειγμα , την Siemens. Τα δώρα ( οικοσκευές, laptopς κτλ ) προς πολιτικά πρόσωπα και υψηλόβαθμα στελέχη καθώς και η ύπαρξη ανοιχτών ! λογαριασμών εξόδων, αποδεικνύουν την εφαρμογή της πάγιας πρακτικής τους.
Κάθε έννοια , δημοκρατίας, σοσιαλισμού, ισονομίας, λαϊκής κυριαρχίας ! είναι απλά για λαϊκή κατανάλωση. Κατ’ επέκταση καταλαβαίνουμε πως η κοινοβουλευτική μας δημοκρατία δεν είναι παρά ένα τέλεια διαρθρωμένο δίκτυο της Αγοράς. Υποπτευόμαστε βέβαια όλοι ότι η επίκληση της «Δημοκρατίας» από τις ΗΠΑ , κατά τις βομβαρδιστικές επιθέσεις εναντίον του Ιράκ και της Σερβίας , τις απειλές κατά του Ιράν και αλλού , δεν είναι παρά το χτίσιμο ενός άλλοθι , όπως ακριβώς ήταν οι περίφημες «παράπλευρες απώλειες» ( που έσπευσαν να δηλώσουν οι στρατιωτικοί αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ στα ΜΜΕ, αμέσως μετά τον βομβαρδισμό των αμάχων Σέρβων , παραβιάζοντας το Δίκαιο του Πολέμου.
Η αποδόμηση της Ελλάδας δεν είναι πια προειδοποίηση μα γεγονός. Οι Ισλανδοί πολίτες τολμούν και απαιτούν να αποδοθούν ευθύνες σε αξιωματούχους μα και στον πρωθυπουργό της χώρας τους, για «πλημμελή εποπτεία» των οικονομικών θεμάτων. Οι Έλληνες πολίτες παρακολουθούν σκυφτοί και βουβοί το δράμα που εκτυλίσσεται, που είναι δείγμα αποδοχής της συνενοχής, γιατί η διαφθορά προχώρησε πολύ. Έτοιμοι λοιπόν για την νέα Οδύσσεια με τους ίδιους πολιτικούς στην οθόνη της TV να παίζουν τον ρόλο τους σαν να μην τρέχει τίποτα…
Δευτέρα 5 Απριλίου 2010
Ο Αυτοσκοπός του χρήματος
Πολλά έχουν δημοσιευθεί σχετικά με την σημερινή κατάσταση της χώρας μας , μα και πολλών άλλων , όμως ο Διεθνής Τύπος , πάντα στο πλευρό της Δύσης, προτιμά την σιγή για την ουσία των σύγχρονων προβλημάτων της ανθρωπότητας και την καθοδήγηση στην ομαλή και καθολική χειραγώγησή της για την διαμόρφωση της «παγκόσμιας κοινότητας». Η Δύση αναμφίβολα μπορεί να καυχάται για το βιοτικό της επίπεδο, τα επιτεύγματα και την οικονομική της «ευημερία» κι αν θέλετε για πολλά άλλα. Φέρει όμως την μεγάλη ευθύνη για την σημερινή αδιέξοδη κατάσταση, έχοντας εδραιώσει το χρήμα στο επίκεντρο του ανθρώπινου ενδιαφέροντος και επιθέτοντας βαριές αλυσίδες.
Έχουν αποτυπωθεί στο μυαλό μου τα λόγια ενός σοφού αρχηγού μιας Ινδιάνικης φυλής – εκτεθειμένα σε κάποιο μουσείο των ΗΠΑ – που καθώς έβλεπε να έρχονται τα «χλωμά πρόσωπα» , διέβλεπε το κακό που τα συνοδεύει και έλεγε για τις συμφορές που θα έφερναν… Η σαρωτική δύναμη μιας φιλόδοξης και σκληρής κάστας της Δύσης, ασκώντας μια χαρακτηριστικά αφομοιωτική επίδραση, είχε ήδη δημιουργήσει τον σύγχρονο «ευτελή» άνθρωπο και την νέα ιδεολογία, με επίκεντρο τον αυτοσκοπό του χρήματος και την ανάδειξη της οικονομίας. «Ηπιότεροι» πολιτισμοί , ανθρωποκεντρικές και παραδοσιακές κοινωνίες, που ζούσαν σε αρμονία με την φύση, εξουδετερώθηκαν και συνεχίζουν να απειλούνται όσες απέμειναν και δεν διακατέχονται από την ιδεοληψία της ακατάπαυστης συσσώρευσης πλούτου ή που απλά – μα δικαιωματικά- αγωνίζονται για να διατηρήσουν την διαφορετικότητά της καθημερινότητάς τους. Η αλαζονική αυτή Δύση σπεύδει να επιβάλει δια της βίας την «Δημοκρατία» και «θεσμούς» , έξω από τα ήθη και τα έθιμα των λαών για να «ολοκληρώσει» το έργο της. Ο έλεγχος της θέσης και του χώρου που καταλαμβάνουν οι λαοί και οι κοινωνίες των ανθρώπων, των πλουτοπαραγωγικών πηγών αλλά και των ίδιων των ανθρώπων , είναι κάποιοι από τους λόγους της ολοκληρωτικής επιβολής αυτής της Δύσης. Μέσα στο νοσηρό αυτό κλίμα υποθάλπεται η εγκληματικότητα , ο ναρκισσισμός , η πνευματική ένδεια , το δουλεμπόριο, κλπ.
Ας μην ξεχνάμε όμως , ότι υπήρξαν εποχές που ακόμη και σε πλούσιες και πολιτισμένες κοινωνίες της Δύσης και της Ανατολής, ο αυτοσκοπός του χρήματος και οι τράπεζες , ήταν κάτι άγνωστο μα και κατάπτυστο ! … Η φιλαργυρία , έλλειψη αυτοσεβασμού !
Η ιστορία δεν έχει τελειώσει . Μπορεί οι εξελικτικές διαδικασίες να είναι πολύ αργές όμως οφείλουμε να ψάξουμε και να βρούμε τον δρόμο, που έχασε ο άνθρωπος κατά την πορεία του και λοξοδρόμησε τόσο επικίνδυνα. Να κρατήσουμε αναμμένο έστω ένα κερί για να φωτίσει τις γενιές που μέλλονται για νάρθουν, για ένα νέο και διαφορετικό κόσμο.
Έχουν αποτυπωθεί στο μυαλό μου τα λόγια ενός σοφού αρχηγού μιας Ινδιάνικης φυλής – εκτεθειμένα σε κάποιο μουσείο των ΗΠΑ – που καθώς έβλεπε να έρχονται τα «χλωμά πρόσωπα» , διέβλεπε το κακό που τα συνοδεύει και έλεγε για τις συμφορές που θα έφερναν… Η σαρωτική δύναμη μιας φιλόδοξης και σκληρής κάστας της Δύσης, ασκώντας μια χαρακτηριστικά αφομοιωτική επίδραση, είχε ήδη δημιουργήσει τον σύγχρονο «ευτελή» άνθρωπο και την νέα ιδεολογία, με επίκεντρο τον αυτοσκοπό του χρήματος και την ανάδειξη της οικονομίας. «Ηπιότεροι» πολιτισμοί , ανθρωποκεντρικές και παραδοσιακές κοινωνίες, που ζούσαν σε αρμονία με την φύση, εξουδετερώθηκαν και συνεχίζουν να απειλούνται όσες απέμειναν και δεν διακατέχονται από την ιδεοληψία της ακατάπαυστης συσσώρευσης πλούτου ή που απλά – μα δικαιωματικά- αγωνίζονται για να διατηρήσουν την διαφορετικότητά της καθημερινότητάς τους. Η αλαζονική αυτή Δύση σπεύδει να επιβάλει δια της βίας την «Δημοκρατία» και «θεσμούς» , έξω από τα ήθη και τα έθιμα των λαών για να «ολοκληρώσει» το έργο της. Ο έλεγχος της θέσης και του χώρου που καταλαμβάνουν οι λαοί και οι κοινωνίες των ανθρώπων, των πλουτοπαραγωγικών πηγών αλλά και των ίδιων των ανθρώπων , είναι κάποιοι από τους λόγους της ολοκληρωτικής επιβολής αυτής της Δύσης. Μέσα στο νοσηρό αυτό κλίμα υποθάλπεται η εγκληματικότητα , ο ναρκισσισμός , η πνευματική ένδεια , το δουλεμπόριο, κλπ.
Ας μην ξεχνάμε όμως , ότι υπήρξαν εποχές που ακόμη και σε πλούσιες και πολιτισμένες κοινωνίες της Δύσης και της Ανατολής, ο αυτοσκοπός του χρήματος και οι τράπεζες , ήταν κάτι άγνωστο μα και κατάπτυστο ! … Η φιλαργυρία , έλλειψη αυτοσεβασμού !
Η ιστορία δεν έχει τελειώσει . Μπορεί οι εξελικτικές διαδικασίες να είναι πολύ αργές όμως οφείλουμε να ψάξουμε και να βρούμε τον δρόμο, που έχασε ο άνθρωπος κατά την πορεία του και λοξοδρόμησε τόσο επικίνδυνα. Να κρατήσουμε αναμμένο έστω ένα κερί για να φωτίσει τις γενιές που μέλλονται για νάρθουν, για ένα νέο και διαφορετικό κόσμο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)